ქართული სამზარეულო არის  სამზარეულოს და კერძების წარმომავლობა საქართველოში და ქართველი ხალხის მიერ მომზადებული კერძები მთელს მსოფლიოშია ცნობილი. ქართული სამზარეულო კონკრეტულ ქვეყანას ეხება, მაგრამ ასევე შეიცავს რამდენიმე ქვეყნის კულინარიული ტრადიციების გავლენასაც; ახლო აღმოსავლეთის და ევროპული კულინარიული ტრადიციების გავლენას, ისევე როგორც დასავლეთ აზიაში. მნიშვნელობა აქვს საკვებს და სასმელს ქართულ კულტურაში. ეს საუკეთესოდ შეიმჩნევა სადღესასწაულო სუფრაზე, როდესაც მომზადებულია კერძების დიდი ასორტიმენტი, რომელსაც თან ახლავს ღვინო დიდი რაოდენობით და შეიძლება ეს დღესასწაული რამოდენიმე საათი გაგრძელდეს; ამ დროს მნიშმვნელოვანი, საპატიო თანამდებობის როლი ენიჭება თამადას. ქართული სამზარეულო არის ტრადიციული ეროვნული კულინარიის სტილი საქართველოში. ქართული სამზარეულოს გარკვეული გამოყენების პროდუქტები გავრცელებულია კავკასიაში, არის გარკვეული საკვები რომელსაც პოპულარობა და აღიარება აქვს მოპოვებული მსოფლიოში. ქართული რეცეპტებით ლობიო, ხინკალი, ღომი დიდი ხანია მომზადდა საქართველოს გარეთაც. საუკეთესო ბოსტნეულის კერძები მზადდება ლობიოთი, ბადრიჯნით, კომბოსტოთი, ყვავილოვანი კომბოსტოთი, ჭარხლით და პომიდორით. ხშირად რეცეპტები სეზონის მიხედვით არის, ამასთან ერთად სანელებლებიც. მაგალითად: ქართული კერძი, ლობიო დამოკიდებული სანელებლებზე, სეზონზე და რეცეპტზე. იცვლება რეცეპტები, სანელებლები, ბოსტნეულის შემადგენლობა, საწებელი კი იგივეა. არ არსებობს განსხვავება დასავლეთ და აღმოსავლეთ საქართველოში ტრადიციულ სამზარეულოში. დასავლეთ საქართველოს ახასიათებს მჭადი (ცომი მზადდება სიმინდის ფქვილით), ისევე როგორც სიმინდისგან მზადდება სპეციალური სახის საკვები ფეტვი-ღერღილი, მოხარშული ღერღილი (ცომი)-ღომი, რომელსაც ვამატებთ სულგუნს. აღმოსავლეთ საქართველო ხასიათდება, გამოყენებადია და გავრცელებული ხორბლის პური. გარდა ამისა დასავლეთ საქართველოში გავრცელებულია ფრინველის ხორცი.