რამდენიმე კვირის წინ, გერმანულენოვამა ტვიტერ პროფაილმა წამოიწყო კამპანია გერმანულად ვრცელ ჰეშტეგზე: #KunstGeschichteAlsBrotbelag. ქართული ენისა არ იყოს, არც გერმანულია მაინცდამაინც ტვიტერზე მორგებული. ჰეშტეგი ითარგმნება შემდეგნაირად: ხელოვნების ისტორია, როგორც სენდვიჩი. როგორც ბოლო პერიოდში ხშირად ხდება, მსგავსი წამოწყებები, ე.წ. ჩელენჯები სწრაფად ვრცელდება, რომ იტყვიან - ვირუსულად. საქმე ისაა, რომ დედამიწის გარშემო, როგორც ჩანს…

      ამერიკულ დღესასწაულებს შორის, ერთ-ერთი ყველაზე საყვარელი დღეა - მადლიერების დღე. როგორც წესი, ამ დღეს ინდაური იკვლება და გემრიელადაც იწვება, თავისი ამოვსებული „სტომაქით“ - ლიმონი, ბრინჯი, ხახვი, მწვანილები და ა.შ. ისიც ტრადიციაა, რომ ერთი ინდაური აუცილებლად უნდა შეიწყალოს პრეზიდენტმა - წელს ეს ბაიდენს მოუწევს, ალბათ. პოლიტიკური პოსტი არ გვექნება - დღეს მადლიერების მეორე გემრიელ გაგრძელებაზე უნდა დავწერო - ღვეზელი, რომელიც ამ დღის ტრადიციაა.…

      ბებიის შემწვარი ერბო-კვერცხი მართლაც ტკბილი მოსაგონარია. ახლა ვინღა შეწვავს კვერცხს ერბოში? საშინელ 90-იანებში, მარგარინში შემწვარიც რომ არ გვქონდა, მერე მთელი თაობა გავზარდეთ ზეთში შემწვარი კვერცხით. ახლა სხვაგვარად აღარ გვეგემრიელება. ყიყლიყო, თოხლო კვერცხი, თვალებად შემწვარი, ათქვეფილი ყველთან ერთად და მრავალი სხვა ვარიანტი, ყველა მოშიებულმა ადამიანმა იცის, მაგრამ ზოგჯერ ბავშვები უფრო მეტს მოითხოვენ, განსაკუთრებით უჭმელი ბავშვები. ამიტომ…

      ტარტი ალბათ ყველაზე ნაკლებად გურმანული დესერტია, მაგრამ აგერ უკვე რამდენი წელია მისი მორთვა-მოკაზმვა და მოხატვა, მხატვრობის მიმდინარეობად იქცა. კულინარიული ხელოვნება ხოლმე, პირისთვის გემრიელის გარდა, თვალისთვის სანახაობრივს ნიშნავს - თავიდან რომ თვალი ჭამს. ამ ტარტებში, თვალი საერთოდ არ ჭამს. ჯესიკა ლაი კლარკ-ბოინი (Jessica Leigh Clark-Bojin) დისნეის მოყვარე მხატვარია და ხელმაჯრვეობით გამორჩეული.…

      ყველას კარგად მოეხსენება ჩემი განსაკუთრებული სიყვარული ქართული, იმერული სამზარეულოს მიმართ, წიწილას რომ შეაპიწკინებ კარგად, კაი ტყემალი და ზედ ყველით გატენილი, თხელ-თხელი იმერული ხაწაპური, მაგრამ ამჯერად თვალსაწიერი ცოტა უნდა გავაფართოვო და ტარტები წარმოგიდგინოთ შორეული დასავლეთიდან. ჩვენთან ღვეზელებს ეძახიან ხოლმე, ზოგიერთები პეროგებსაც, მაგრამ მშობლიურად მაინც ტარტი ჰქვია. ტარტის რამდენიმე რეცეპტი ქველიანრიაშიც არის (იხ.…

      მსოფლიო მაკარონის მოყვარულებს ძნელად თუ იტვეს - მაკარონიჭამიები მართალია იტალიიდან მოდიან, მაგრამ ამერიკაშიც არანაკლებად მოიძებნებიან. ლინკა ნიკოლსონი თავის თავს პასტა ნინძას უწოდებს, სლოგანიც კი ასეთი აქვს - შეხვდი ლინდას, პასტის ნინძას (Meet Linda, the Pasta Ninja). ის საერთაშორისოდ აღიარებული მაკარონის დეკორატორ-დიზაინერია და მისი ნამუშევრები შეტანილია მსოფლიოს სხვადასხვა ბრენდულ, ცნობილ რესტორნებში. ბიბისის არქივშიც კი ინახება…

      ძაღლების არაჯანსაღი სიყვარული რომ იციან ხოლმე ხომ იცით? აი, ჩემი სიცოცხლე, და ჩემი სიყვარული, და ჩემი სიტკბო და ა.შ. რომ მიმართავენ ხოლმე, სწორედ მათთვის შექმნა ერთმა კომპიუტერულმა და ფოტოშოპ ხულიგანმა ფოტოსერია, რომელიც თავისი მხიარულებით საკმაოდ ორიგინალურია. ჰოთდოგის ხუმრობების შემდეგ, ძაღლებს უკვე კრუასანებსა და ტარტებშიც კი შეხვდებით. ქვემოთ, კულინარიული რეცეპტების ბმულებიც იქნება.…

      სრულიად შესაძლებელია კოკო შანელს არც უთქვამს ეს სიტყვები, რომ შავი ყოველთვის ელეგანტურია, მაგრამ არც ისაა გამორიცხული რომ ეთქვა. მაინცდამაინც დიდ აღმოჩენას ეგ არ წარმოადგენს, ამიტომ კოელიოს ნუ მიაწერთ და ვინც გინდათ ის იყოს - დიახ, მართლაც შავი ყოველთვის ელეგანტურია და კონდიტერები, ერთგვარი ქველინარები, მთელი მსოფლიოს გარშემო, შეთანხმდნენ იმაზე, რომ შავი ტორტის ჭამაც ყველაზე ელეგანტურია. ამ პოსტში, არ იქნება ერთი ვისამე…

      ხილის მოყვარულ საზოგადოებაში, შესაძლებელია დელიკატესად ჩაითვალოს ანანასი და განსაკუთრებული პასუხისმგებლობით მომზადდეს ყველას ის რეცეპტი, რომელიც კი ანანას უკავშირდება. გამოცდილებამ აჩვენა, რომ ანანასი არა მხოლოდ ტკბილეულისთვის, არამედ, კარგი წვნიანი, ხორციანი კერძებისთვისაც გამოდგება და თავისი არომატულობით, ბევრ ცნობი სანელებელს არათუ ჩამორჩება, აღემატება კიდეც. ამიტომ დღევანდელ პოსტში, მინდა წარმოგიდგინოთ ანანასის რეცეპტები, უფრო სწორედ, ამ…

      მცირეწლოვანი ვიყავი, როდესაც პირველა ჭამა დამიშალეს - ძალიან მსუქანი იქნები და პრობლემები შეგექმნებაო. არადა, არ მჯეროდა. როგორ შეიძლება მსუქან, კარგად ნაჭამ, დანაყრებულ და ამ ყოველივეთი ბედნიერ ბავშვს რაიმე პრობლემა მქონოდა. ეგეც არ იყოს, ყოველთვის მჯეროდა, რომ ჭამა და საჭმელი, ადრე თუ გვიან რაიმე სიკეთეს მომიტანდა. ამ რწმენით გადიოდა წლები, ცარიელდებოდა მაცივარი, პატარავდებოდა და ფუჭდებოდა ტანსაცმელი, ბიჭები მხოლოდ მემეგობრებოდნენ და ა.შ.…