ჩემი სული გამომწყვდეულია ჩემს სხეულში..

სევდისგან დაღლილი თითები თვალების გასწვრივ გაურკვეველ მოძრაუბებს ასრულებენ

ალბათ ისინიც გლოვობენ უმოძრაობას..

ცარიელ ოთახს ყველაფერი სჯობს..

სულში კი სევდააა .. ის ფარავს ...

შენ მხოლოდ ჩემი სახელი იცი .. იცი რაფერის თვალები მაქვს .. როგორი ცხვირი ან როგორი აღნაგობა მაქვს ჩემი სულის შენ არაფერი იცი...

ჩემი სული სხეულშია გამოკეტილი..

მიწევს ჩემი სხეულის ტარება.. ჩემი ტვინის მოსმენა და უბრალოდ დავიღალე...

სამი ერთად და სამი სხვადასხვა გზა...

რომელი გაიმარჯვებს?

ჩემი სული სხეულში გამოკეტეს და ვეხეთქები... ვბორგავ ... უბრალოდ ადგილი არაა დარჩენისთვის

უბრალოდ აქ სიყვარული არაარის..

უბრალოდ მე სიყვარული არგამაჩნია..

უბრალოდ ჩემს დამწყვდეულ სულს სიყვარული სწყურია..

საშველს ვერ ვხედავ და ჩემი სული ისევ გამომწყვდეულია

.....

უბრალოდ თბილად

ადამიანურად

სიყვარულით სავსე სამყარო

....