მერამდენე შობის მარხვა გაილია
მოლოდინში ლოცვებში და ფიქრებში,
ვნების თასი სიყვარულით დაილია
და ბეთლემი მათენდება ფიქრებში,
არ ვმარხულობ მონანული მამებივით
ღამისთევა არ მტკივდება მუხლებში,
გელი თოვლში იმ გერგეტის სამებივით,
გეხიდები გოლგოთისკენ - უღელში
არ ვარ ჯვარზე გაწირული ავაზაკი,
არც პილატეს დაბანილი ხელები
ცოტა ხანში მოლოდინიც გავა რაკი,
შენს ნაფეხურს რწმენით შემოვევლები,
არც მოწყალე სამარიტელს ველოდები.
ზაქესავით არც ხეზე ვარ ასული,
ჩემი ყველა ფიქრისათვის მეცოდები,
ხელიდან ვარ ამ ბოლო დროს წასული.
არც მწყემსი ვარ გუნდრუკით და ხელში მურით,
არც ოქრო ვარ და არც ბაგა უბრალო,
თუმცა არ ვარ შეპყრობილი ვიცი შურით,
რა იქნება ჩემშიც გაჩნსდე უფალო
შობის მარხვა მერამდენედ გაილია
მეც მოგყვები, ახლა უკვე მცალია,
ზეთისხილის ბაღში თასი დაილია,
ღმერთო ალბათ გაგიჩირდა ძალიან.

მამა პეტრე