ერთხელ, ერთი კაცი გრძნობების მაღაზიაში შევიდა. ხედავს დახლებს სათითაოდ აწერია:

      სიცრუე, შური, ბოღმა, ამპარტავნება, შურისძიება, სიზარმაცე და ა.შ. მაგრამ დახლები ცარიელია.

- რატომ არის ცარიელი? - იკითხა კაცმა

- ისეთი სისწრაფით იტაცებენ ადამიანები, შევსებას ვეღარ ავუდივარ - უპასუხა ნოქარმა - ხვალ ადრიანად მოდი და იქნება შენც შეგხვდეს რამე.

      კაცი გამობრუნდა და ის იყო უნდა გასულიყო, რომ ნოქარმა მიაძახა - მაქვს ერთი გრძნობა, დახლქვეშ მიგდია, მაინც არავინ კითხულობს და თუ გინდა ისე გაჩუქებ. წაიღე, ტყუილად ადგილს იკავებს და უკვე ობიც მოედო.

- რა გრძნობაა ასეთი? - ჰკითხა გაოცებულმა კაცმა.

- სიყვარული ჰქვია - უპასუხა ნოქარმა.

      კაცმა შეიძინა სიყვარული და დამწუხრებულმა დატოვა მაღაზია.

შეგონება: ზოგჯერ რაც ყველაზე ძვირფასია, ადამიანების ყურადღების მიღმა რჩება.