გახსოვთ, ერთი უცნობი ქართველი პოეტი, რომ წერდა - მთის მწვერვალზე ცის მახლობლად მერცხლის ბუდედა რაღაც მოჩანსო. საინტერესოა, ამ მართლაც მერცხლის ბუდეს როგორ აღწერდა, მთების შუა ღია ცის ქვეშ დაკიდული ელვად რომ ჩანს.

ხედავ, ფოტოს შუაგულისკენ რაღაც ჭრელა-ჭრულა რომ არის? ცოტა ახლოდან შევხედოთ.

აი, კაცი რომ მისეირნობს თოკზე, იმის ბოლოში ხედავთ წითელ-ყვითელს? აი ეგ არის ჰამაკი. მართალია ცოტა მოუხერხებელი მისადგომი აქვს, მაგრამ გასართობად და გასანიავებლად შესანიშნავი ჰამაკია.

გააჩნია რომელი მხრიდან მიუდგები, თორემ შესაძლოა 100 მეტრის გავლაც მოგიწიოთ დასასვენებლად და 60 მეტრისაც, ეს თქვენს ადრენალინის საკმარის დოზაზეა დამოკიდებული.

რადგან ასე დაინტერესდით, ბარემ გეტყვით რაც ხდება აქ. ეს ადამიანები, გადარეული მეგობრები, ადრეც არაერთხელ გვინახავს ქველის ექსტრემალთა ჯგუფში, მათი განსაკუთრებული სანახაობებით, მაგრამ რაც აქ ხდება, დამეთანხმებით რომ ყოველგვარ საღ და ნორმალურ აზროვნებას ცდება. ეს თოკები და ეს წნული-ჰამაკი-ბადე, რაც გნებავთ ის უწოდეთ, თუნდაც როგორც ის უცნობი პოეტი ამბობდა - ბუდე, მიწიდან 400 ფუტის სიმაღლეზეა გაბმული მოაბის კლდეებში, იუტას შტატში. 400 ფუტი ჩვენებურად დაახლოებით 120 მეტრია. ხოლო კლდეებიდან დაშორებულია მინიმუმ 60 მეტრით (ყველაზე ახლო წერტილში). ეს ადამიანები კი უბრალოდ ექსტრემის და ადრენალინის მოყვარული მცოცავები და თოკზე მოსიარულენი გახლავთ. თავს ისე გრძნობენ როგორც ჩიტი გალიაში, როგორც მუჭში პეპელა, ფრთხიალებენ და ხტუნაობენ სიცოცხლის სანთებლად.

იხილეთ და თავად დარწმუნდებით!