2013  წლის 5 ოქტომბერი მთელი თბილისისთვის თბილისობის შაბათი იყო, ილიაუნისთვის კი მეცნიერების დღე.ვინმე იკითხავს, თქვე დალოცვილებო, მთელი ქალაქი რომ ჭამა–სმის ხასიათზე იყო თქვენ რაღა მაშინ მოგინდათ კატალიზატორების სუნით გაჟღენთილი პიკნიკობაო მაგრამ, საქმეც ეს არის...

       მართალია არც ამინდი იყო სახარბიელო ხასიათზე და არც ქართული პურ–მარილით დამშვენებული გარემო გვიწყობდა ხელს მაგრამ... გუშინ  გორგასალს რომ შემოეხედა მისივე სახელის ხეივანში ეჭვი მაქვს იქ სამეცნიერო ცენტრის მშენებლობას უფრო ჩაეყრებოდა საძირკველი ვიდრე რესტორანს. გორგასლის რა მოგახსენოთ, აი სტუმრები კი ნამდვილად არ დაგვკლებია. პიკნიკს ესწრებოდნენ როგორც მეცნიერების ქართველი მოყვარულ–გულშემატკივრები, ასევე ჩვენი მეგობრები სომხეთიდან,

       პოლონეთიდან (ვარშავის კოპერნიკის სახელობის  უნივერსიტეტი) თუ სხვა ქვეყნებიდან. საგანგებოდ მოწყობილ რინგზე გამართულ რობოტების ორთაბრძოლას ილიაუნის ლექტორთან – ბატონ გიგი თევზაძესთან ერთად, დიდი ინტერესით ადევნებდა თვალს   ქალაქის მერი – ბატონი გიგი უგულავაც.

       ილიაუნის საინჟნრო ფაკულტეტის სტუდენტების შექმნილი რობოტუნები ერთმანეთს ირლანდიის საგზურის მოსაპოვებლად ეჯიბრებოდნენ. 

       მათ სცენიდან ამხნევებდა ბენდიც, რომელიც მთელი დღის განმავლობაში ზრუნავდა მოპიკნიკეების განწყობაზე.

       ორ რიგად მოწყობილი 50 კარავი სტუმრებს მეცნიერების სხვადასხვა დარგში სთავაზობდა საკუთარი თავის ძიებას და სახალისო თამაშებით ურევდა თავგზას.

       ვინმეს რომ გარედან   შემოეხედა ჩვენთვის ალბათ ბევრ ჩვენგანს ოფიციალური გიჟის სტატუსს უყუყმანოდ მიანიჭებდა, მე კი შიგნიდან ვადევნებდი პიკნიკს თვალს და მთელი გულით ვნატრობდი აინშტაინიც იქ ყოფილიყო. ალბათ იმასაც მკითხავთ რაღა იმის ნახვას ნატრობდიო თუმცა, იმდენი ადამიანი მახსენებდა მის თავს, ჩემს ადგილას ვერც თქვენ ინატრებდით ვინმე სხვის იქ ყოფნას. მოპიკნიკეთა ასაკი შეუზღუდავი იყო, მეცნიერებას ვინ დაუწესებს შეზღუდვებს და საზღვრებს. ამიტომაც ზოგი ქიმიური ცდების შედეგად შეცვლილი ვარცხნილობით დააბიჯებდა,ზოგი არქეოლოგიური გათხრების დროს დასვრილი ხელებით, ზოგი ბიოლოგიის კარავში შექმნილი გვირგვინით თავდამშვენებული, ზოგი ადამიანის ფსიქოლოგიისა და ქცევის შესახებ მიღებული ინფორმაციით გაოგნებული, ზოგი რობოტების მართვით აზარტში შესული...

       ზოგი არქიტექტურული მაკეტების შექმნით თვითკმაყოფილი...

       ...და ვინ მოსთვლის კიდევ როგორ ადამიანს არ შეხვდებოდით იქ. უდავოა, მხიარულება არავის დაკლებია.

       განწყობისთის კიდევ რამდენიმე ფოტო:

       და ესეც ბოლო ფოტო იმის ნიშნად რომ ჩვენც ვიყავით პიკნიკზე. ხომ კარგად გადაგვიღეს? ☺

       იყო სიცივეც, იყო დაღლაც, იყო შიმშილიც, იყო თავის ტკივილიც, მაგრამ რაც მთავარია იყო ბევრი სიახლე, ბევრი სიცილი, ბევრი ჯანსაღი კონკურენცია და იყო ბევრი მეცნიერება.

       Science - მადლობა შენ შენი არსებობისთვის, ახალი შესაძლებლობებისთვის და მრავალფეროვნებისთვის. მინდა გისურვო ბევრი ასეთი დღე და ბევრი შენით დაინტერესებული ადამიანი.

       უფრო  დიდი მადლობა კი ჩემს ილიაუნის ჩემგან! სულ ასეთი საინტერესო, განმანათლებელი, მიმზიდველი და საყვარელი იყავი ჩვენთვის.

თამარ გაგნიაშვილი