წარსულის უმჯობესობაზე მრავალგვარი ქება გამიგია, მაგრამ მათ შორის გამორჩეული რამდენიმე დღის წინ მოვისმინე. ტრადიციულად, მცხეთის მარშრუტკამ დაიგვიანა და რაც მოვიდა, ისეთი სავსე იყო, ნახევარი ფილტვით უნდა გესუნთქა რომ ასულიყავი, მაგრამ ვინაიდან დრო აღარ იცდიდა (ეგ არასოდეს იცდის, სულ დაკავებულია, სულ სადღაც ეჩქარება), მაინც მომიწია შეძვრომა. თავდაპირველად, ცდილობ როგორმე ადგილი მოირგო, ან შენ მოერგო დანარჩენი მგზავრების დგომას და საკუთარი სხეულიც ჩასვა ამ გაშეშებული და მიტყეპნილი სხეულების რიგში (სასურველია, რაც შეიძლება მსუქანი ადამიანები შეგხვდნენ, რომ ძვლებმა დამატებითი დისკომფორტი არ შექმნას). მომდევნო ეტაპზე იწყებ თვალიერებას ნაცნობი სახეებისა, რომ გაიგო კიდევ ვის უჭირს შენს მსგავსად და ცოტა შვება იგრძნო (ბოროტი რომ იქნები ადამიანი). და სწორედ ამ თვალიერებაში, დავინახე მეტად შესაბრალი სანახაობა. ერთი, ათლეტური აღნაგობის 30-32 წლის, მაღალ-მაღალი მამაკაცი, სკოლის მასწავლებლისგან დასჯილი და კუთხეში დაყენებული ბავშვივით დგას თავდახრილი და კისრით ებჯინება ჭერს. გაწევ-გამოწევის საშუალებაც არ აქვს, ამიტომ დგას გაუნძრევლად. ერთი პირობა იფიქრებთ, ეს კაცი გამყოფი კედელიაო, მაგრამ თვალებს რომ აახამხამებს აცნობიერებ, რომ ცოცხალია და აქ მყოფთა შორის ყველაზე მეტად მისთვისაა გაუსაძლისი ყოფიერება.
ადრე თუ გვიან, გვირაბის ბოლოს სინათლე მაინც ჩნდება და ამ კაცისთვის გამოჩნდა შვება. რამდენიმე მგზავრი, დიდუბის გაჩერებამდე ჩავიდა მიკროავტობუსიდან. ზორბა კაცი დაჯდა, სიხალვათე უკვე აშკარა იყო, მეც ამოვისუნქე და შუა ნაწილში გადავინაცვლე.
- დავიწვი ამ ბიჭის საცოდაობით. - ერთ საშუალო ასაკის კაცი ეუბნება გვერდით მჯდომ ქალბატონს.
- თქვენც შეამჩიეთ ხო? როგორ იდგა, თავდახრილი.
- აბა, მთელი გზა ასე დგას. საწყალს კისერი გაუშეშდა ალბათ.
- თან რა ბიჭია, ჩასხმული, ნამდვილი ვაჟკაცი, მაღალი.
- აბა, აბაა. მიყვარს მაღალი ადამიანები, შეხედავ, გსიამოვნებს, მოგეწონება.
- მეც ძალიან მიყვარს ბატონო, რა სჯობს, მაღალ ადამიანს, რომ მოდის და მოაქვს ყველაფერი. წინასწარ თითქოს დადებითად განეწყობი მის მიმართ.
- აბა, დაბეჩავდა ხალხი, ახლა იშვიათობაა ასეთები.
- გეთანხმებით, აი, წინათ სულ მაღლები იყვნენ, მე რომ სკოლის მოსწავლე ვიყავი, მახსოვს სულ მაღალი ადამიანები იყვენ ჩემს გარშემო. პაპაჩემი გინდა, მეზობლები გინდა თუ ვინც გინდა აიღე. სკოლის დირექტორი გვყავდა, იმ სიმაღლე კაცი იყო, ჯერ მარტო მაგ სიმაღლის გამო ვგრძნობდით მის მიმართ შიშსა და რიდს.
ქალბატონი გაცხარებით ახასიათებდა მაღალ ნაცნობებს და ბატონი კი თავს ბედიერი უკრავდა თანამოაზრე ვიპოვეო.
- გეთანხმებით ქალბატონო, ახლა სულ გადავგვარდით და დავბეჩავდით. ახლა თურმე სკოლებში ასწავლიან, რომა ბილეთი თუ შენია, ადგილი არ უნდა დაუთმო, ეს შენი კონსტიტუციური უფლებააო.
- ზრდილობა დავკარგეთ ...
და ამის შემდეგ, უკვე ახალი თაობის ზრდილობადაკარგულობაზე ჩამოვარდა საუბარი, რაც, ვფიქრობ, ყველას გაქვთ მოსმენილი.
წინათ მაღალი ხალხი რომ იყო, ეს კი ორიგინალური მეჩვენა და სამწუხაროდ, მომერიდა ჩავძიებოდი, კონკრეტულად სად, რომელ სკოლაში, ქალაქსა თუ სოფელში იყო ყველა მაღალი? (უბრალოდ, გამოკვლევის მიზნით).
რა თქმა უნდა მარშრუტკის მოსაზრებები ( ისევე როგორც მარშრუტკის სიმღერები) - ჭეშმარიტებასთან დაპირისპირების *სახალხო* ( ვულგარული) ფორმების აპოთეოზია ! საოცარია, მაგრამ პასუხი ახლოს აქვთ - *გაზის* პედალს სინამდვილეში *აქსელერატორი* ეწოდება, ზუსტად მასე როგორც ადამინთა თაობებში ფიზიკური სიმაღლის მატების პროცესს - აქსელერაცია !
ერთი ძველი პოსტი მომაგონდა აქსელერაციაზე - http://www.qwelly.com/group/humor/forum/topics/aqseleracia
არ მიხუმრია ( ავღნიშნე მხოლოდ ის, რომ საქართველოში მითოლოგიამ გამსჭვალა არა მხოლოდ მისთვის ჩვეული სფეროები ( პოლიტიკა, რელიგია ..), არამედ მარშრუტკის საუბრებიც ! ეს კატასტროფაა, ვინაიდან მითოლოგიზაციის ბოლო საფეხურია ( შერწმა ვირტუალური ( ირეალური) და რეალური მითოლოგიის (
გოლიათებზე არ ჰქონიათ პრეტენზია, მაგრამ ახლა ყველა პატარა დაიარებაო და ადრე მაღლები და ტანადები იყვნენ უმეტესობაო ))
კომენტარი
Welcome to
Qwelly
გამოაქვეყნა Karmasaylor_მ.
თარიღი: იანვარი 22, 2026.
საათი: 10:30am
0 კომენტარი
0 მოწონება
ARC Raiders Items takes place in a retro-futuristic science-fiction world where humanity has been pushed to the brink by an unrelenting mechanical force known as the ARC. These machines descend from orbit, tear apart settlements, and hunt anything that resembles human activity. The remnants of civilization have become scattered refugee camps, salvaged outposts, and improvised hideaways full of survivors doing whatever they can to scrape by. Against this overwhelming threat, a small…
გაგრძელება
გამოაქვეყნა ლაშა_მ.
თარიღი: იანვარი 7, 2026.
საათი: 3:17am
0 კომენტარი
1 Like
სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, მცხეთა თბილისის მთავარეპისკოპოსის და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტ ილია II-ის
საშობაო ეპისტოლე
საქართველოს წმინდა მართლმადიდებელი ეკლესიის წევრთ, მკვიდრთ ივერიისა და ჩვენი ქვეყნის საზღვრებს გარეთ მცხოვრებ თანამემამულეთ:
„ისმინე, ცაო, და ყურად-იღე, ქუეყანაო,
რამეთუ აჰა ესერა, ძე…
გამოაქვეყნა Karmasaylor_მ.
თარიღი: იანვარი 6, 2026.
საათი: 10:00am
0 კომენტარი
0 მოწონება
Legend of YMIR Diamonds represents a reinvention of the classic Legend of Mir franchise, merging Nordic mythological tones with the modern architectural power of Unreal Engine 5. It blends cosmic lore, MMO systems, faction-driven storytelling, and blockchain-enhanced progression into a cohesive universe shaped by divine tragedy and player ambition. To understand the game strategy and mechanics, players should first grasp the dramatic lore and structural pillars that define YMIR…
გაგრძელება
გამოაქვეყნა Karmasaylor_მ.
თარიღი: დეკემბერი 29, 2025.
საათი: 11:00am
0 კომენტარი
0 მოწონება
In , building a powerful character hinges on more than just gear and skills—your Max Spirit is a crucial resource that fuels many of the game most potent abilities. To increase your Max Spirit, you'll need Uncut Soul Gems, rare and valuable items that unlock your true potential. Whether you're min-maxing a Spirit-heavy build or just looking to unlock stronger abilities, gathering these gems efficiently is a must.
This guide covers the best…
გაგრძელება
© 2026 George.
•
თქვენ უნდა გახდეთ Qwelly_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!
Qwelly_ზე რეგისტრაცია