ბოლო რამდენიმე დღეა ილიაუნის სტუდენტთა ერთი ნაწილი და მას აყოლილი საზოგადოების მორწმუნე ფბ-მპოსტავები აღშფოთებას გამოთქვამენ ილიაუნიში მოწყობილი გამოფენის გამო - კონკრეტულად კი ერთი ნახატისა, სადაც ორსული ღმრთისმშობლია წარმოდგენილი, რომელიც თავს იკლავს (მინდოდა დამეწერა მიდგომილი ღმრთისმშობელი, მაგრამ ვფიქრობ ამდენ ცოდნას თავად ავტორი არ ატარებს). მხატვრის სახელს პოსტის ბოლომდე და არც მის შემდეგ საგანგებოდ არ ვახსენებ და ნურც თქვენ დაწერთ კომენტარებში, რადგან როგორც აქამდე ხშირად მომხდარა ილიაუნიში, ვფიქრობ ეს შემთხვევაც არ განსხვავდება სხვებისგან - იაფასიანი პიარის რიგითი გამოვლინებაა და არ მინდა ამ პიარს ხელი შევუწყო, მით უფრო რომ ამ პოსტით უკვე ნაწილობრივ ხელს ვუწყობ.

      მოკლედ, არაფერი განსაკუთრებული და ახალი არ მომხდარა და ტყუილად ნუ ფორიაქობთ. ილიაუნი ლიბერალიზმის, ტოლერანტობის, საყვარლობის და სულ კაების აკვანი თუ არა, მანეჟი რომ არის ფაქტია. ოღონდ, აქ ისეთი ტოლერანტობაა, როცა ფაშისტებს ვერ იტანენ, კომუნისტებს ალმაცერად უყურებენ, მორწმუნე ადამიანებს და მეტწილად მორწმუნე მართლმადიდებლებს ეჭვისთვალით - „მმკ-ს წევრი ხომ არ ხარ?“, „აქ რატომ სწავლობ“, „ეს ბნელი გონებისა იქნება“ მზერით გათვალიერებენ, ფემინისტებს ხელ-ფეხს უკოცნიან, უმცირესობათა დამცველებს (იდეაში ხომ უმრავლესობა ისედაც დაცულია) განსაკუთრებით იცავენ და ა.შ. და ა.შ. ეს არაერთხელ მითქვამს პირად საუბრებში და აუდიტორიის ფარგლებშიც, რომ ჩვენი, ილიაუნის ლიბერალიზმი, ტოლერანტობა და მისთანი ღირებულებები იმდენად შერჩევითია, რომ აშკარად იგრძნობ ეს მხოლოდ ამავე ღირებულებების მატარებელი ადამიანების მიმართ ხორციელდება და არა, მართლაც განსახვებულებისა და უცხოების მიმართ. თუ ეს აქამდე ვერ იგრძენით:

• ა. ტექნიკურ საგნებს სწავლობთ და შთაზეც სასხვათაშორისოდ დადიოდით;
• ბ. სხვაგან სწავლობთ და გგონიათ რომ ილიაუნის სტუდენტი ხართ;
• გ. ზემოხსენებული ღირებულებებით იმდენად დაბოლდით, რომ რეალობის აღქმა გიჭირთ;
• დ. თქვენს გარშემო ერთი, ოდნავ განსხვავებული ადმიანიც არ სწავლობდ, რომ მისდამი დამოკიდებულებას დაკვირვებოდით. კიდევ მოიძებნება სხვა მიზეზები, რომელთა ჩამოთვლაც კომენტატორებისთვის მიმინდვია.

      რაც შეეხება ამ კონკრეტულ შემთხვევას. მე ვერ ვხედავ დიდ განსხვავებას შარლი ებდოსა და ამ მხატვრის ნამუშევრებს შორის, უბრალოდ აქ ტექსტები არ არის და არც კომიკოსი გახლავთ ავტორი, ის უბრალოდ თავის დამოკიდებულებებს გადმოსცემს ამა თუ იმ საკითხთან დაკავშირებით. თქვენ მხოლოდ ერთი ნახეთ ჩემს მიერ ნახენები, რომელსაც ორიგინალში "Virgin Suicide" ჰქვია და არა ის, რაც გაავრცელეს ინტერნეტში. დიახ, ის არც მალავს რომ მისი რელიგიური იდენტობა სხვა რელიგიას უკავშირდება და არა ქრისტიანობას (ამ სხვა რელიგიას საგანგებოდ არ ვწერ, რომ შემდეგ პარალელების გავლება არ დაიწყოთ), აქედან გამომდინარე რა გასაკვირია თუ ქრისტეს ჯერ კიდევ მუცლად ყოფნის დროს კლავს. არის სხვა ნამუშევრებიც "Eve's Room" - სადაც მხოლოდ ქალის საცვალი, შემოჭმული ვაშლი, გატეხილი ბოკალი და თხელტანიანი წიგნი მოჩანს. ასევე საინტერესოა ტანგო, სასულიერო პირისა და პოლიციელის შესრულებით, რომელიც 2013 წელშია შესრულებული რიგი მიზეზების გამო. ასევე ჯვარზე მოსიარულე ტარაკნები და სხვა. არის გენდერული უთანასწორობის თემატიკაც, ნაცემ-ნაბეგვი, ფეხ და თავმოჭრილი ქალი, რომელსაც თავის ადგილას ყვავილები ამოსვლია და ქალი, რომელსაც საკუთარი ნაწლავები ახრჩობენ. ასევე ქალი, რომელიც დედის ამობრუნებულ სურათს ელოლიავება. კიდევ არის ერთი ნამუშევარი „გაზაფხული“, სადაც გამოსახული ქალი იმაზე წითელია ვიდრე გენდალფის შეწირვით დამარცხებული ბალროგი. არის კიდევ სხვა, მეტ-ნაკლებად ჩვეულებრივი ნახატები, „ბასანოჩკები“ რა თქმა უნდა წითელი, ჩუსტები, ქორწილი, ზომბები, სალვადორ დალის ნაკარნახები "Time in space" (ნასალვადორდალობა ჩემი პოზიციაა ნახატთან დაკავშირებით) და ა.შ.

      ახლა ამიხსენით, უნივერსიტეტში სადაც ეკლესია (დაკონკრეტებაც შეიძლება, მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელ-მრევლი) უტოლდება სიბნელეს, გენდერული და ფენიმინსტური პრობლემები ყველზე მძიმე პრობლემებია და კიდევ, უნივერსიტეტში სადაც ლიბერალიზმია და ყველაფერი შეიძლება გამოიფინოს რაც ხელოვნებასა და შემოქმედებას შეეხება, გამაგებინეთ რატომ არ უნდა გამოფენილიყო მსგავსი ნამუშევრები? თან ესეც არ იყოს, რამდენი ხანია არ მოგისმენიათ ილიაუნის შესახებ "WOW" ამბავი? ხომ ხედავთ რომ უყურადღებოდ მიტოვებული ვერც შემოქმედი ადამიანები ძლებენ, ვერც მღვდელ-პოეტები და ვერც უნივერსიტეტები? ჰოდა, გამოფენაც ზუსტად დროული და შესანიშნავი იყო! ახლა, პიარის მეორე ფაზა დაიწყება, როცა ამ გამოფენას ერთი მხრივ გალანძღავენ და მეორე მხრივ გამლანძღველებს კვლავ აბუჩად აიგდებენ და ცინიზმით შეაფასებენ ილიაუნის ლიბერალ-ისტები. გახსოვდეთ რომ ჩვენ მარადიულ წრეზე დავდივართ!

      სულ ეს იყო მთელი ავან-ჩავანი.

      P.S. კომენტარებში არ ვწერთ ნახატების ავტორის ვინაობას (არ ვაპიარებთ); არ ვწერთ რომ ღმერთმა შეუნდოს, რადგან თავად ავტორს ეს არ სურს, არც თვლის რომ შესანდობია რამე და არც კომენტარებში დაწერილი შენდობაა მაინცდამაინც ვალიდური; კიდევ რამე თუ მომაგონდა რაც არ უნდა დაწეროთ, აუცილებლად ჩავამატებ.

      P.P.S. ჩემს ტექსტში ცინიზმს თუ დაინახავთ, ნუ გაგიკვიდებათ, 5 წელია ილიაუნის სტუდენტი ვარ.