და აი მეგობრებო, გათენდა დღე და დაჯდა წერად ანდერძისა, საბრალოსა საუბრისად. ამბობენ, გაბრაზებულ გულზე თუ გაბრაზებულ სულზე, უფრო რომ სულზე, ბევრ უაზრო რამეს იტყვი, წამოგცდება ან ჩვენს საუკუნეს თუ გავითვალისწინებთ "დაპოსტავთ" გააზიარებთ, გაუზიარებთ, "დააკომენტარებთ", "დაგიკომენტერებენ" და "დაალაიქებ" (ვიცი, რომ მოუწონებთ არის სწორი ფორმა და ა.შ) ჰო, რას ვამბობდი ?! "დაულაიქებ" და ერთით მეტი ბედნიერი ან ერთით მეტი ნაწყენი ან სულაც, ერთით მეტი "ვაიმე, ეს უსაქმური რას წერს" ადამიანი შეემატება თქვენს ეგრეთწოდებულ "საფრენდეთს". მოდით და ნუ გეწყინებათ, ვიღაც თუ თავის საოცარ აზრს დააფრქვევს ასევე "ყველაზემაგარი სიტყვები, რაც კი ოდესმე დამიწერია ჩემს გვერდძე"-სტატუსზე, რა თქმა უნდა, ვერ დავდგები შეუყრელად ჩემთა ცეცხლთა მომდებრისად და ამ დროს იწყება მთელი ფილოსოფია ამ საოცარი Facebook - სივრცისა.

- გოგო იცი "დააკომენტარა"

- გოგო იცი "დაულაიქა"

- გოგო იცი "დამილაიქა"- განსაკუთრებით ამ დროს გაკვირვება და სიხარული ან გაკვირვება და გაბრაზება გამოიხატება ჩვენს სახეებზე.

და ბოლოს გოგო იცი, რა მაგარი წიგნები იყიდებაა, რა მაგარი ფილმი ვნახე, რა მაგარი.... და ასე დაუსრულებლად.

რაც შეეხება ბიჭებს, მგონია ხშირად ასე ხდება

- ბიჭო, ნახე რა დადო ?

- ბიჭო ნახე რა დაუდო?

- ბიჭო ნახე.... და ეს ნახე შეიძლება იყოს ან ფეხბირთის მატჩის ფოტო, ან მაგარი მანქანის ფოტო, ან უნრალოდ ლამაზი გოგოს ფოტო, ან დიპლომი, რომლითაც ამაყობენ და ასე დაუსრულებლად ნახე ? (ალბათ, შეამჩნიეთ როგორ მიყვარს კალკირება)

ჰოდა, მეგობრებო, ვიცი, ბოლოდ არ დამიგმობ(თ) ამა ჩემსა განზრახულსა და რომ დავაკვირდი სოც. სივრცის საზოგადოებას მივხვდი, რომ ერთი დიდი ლამაზი ტყუილია, სადაც ყველა ლამაზ ფოტოებს, ლამაზ სიტყვებს და ლამაზ გულებს უხატავს ერთმანეთს "გოგო, იცი" და "ბიჭო ნახე" სიტყვების ძახილით. მე კიდევ რას ვაკეთებ ამის გამოსასწორებლად? არაფერს, მეც ერთ-ერთი ლამაზი მატყუარა ვარ, ულამაზესთა შორის.

მაგრამ არ დაგავიწყდეთ "სიცრუე და ორპირობა ავნებს ხორცსა, მერმე სულსა".