სსრკ - საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკათა კავშირი. სწორედ ეს რეჟიმი იყო რკინის ფარდა, რომელიც "დიადმა" რუსეთის იმპერიამ ჩამოაფარა პატარა ერებსა და დასავლურ განვითარებულ ქვეყნებს შორის, ვითომდა ჩვენს საკეთილდღეოდ. გვიცავდნენ. რისგან?. ვისგან?. - "გვიცავდნენ" დამოუკიდებლობისგან, თავისუფლებისგან.. გვიცავდნენ "სამშობლოს მოღალატე" გენიალური ადამიანებისგან, გვიცავდნენ ჯინსებისგან, გვიცავდნენ... როგორ "გვიცავდნენ"!..

      ეს ხომ კარგი და კარგი, მაგრამ ახლა, დღეს, ვისმენ როგორ მისტირიან ვიღაცები თავისუფალ მიმოსვლას საბჭოთა კავშირის ქვეყნებში, როცა ბოძებული საგზურებით ვოლგოგრადის თუ სანკტ-პეტერბურგის ქუჩებში, სამახსოვრო ფოტოებს იღებდნენ და შთაბეჭდილებებით ივსებოდნენ. იმასაც იხსენებენ, რა იაფად ყიდულობდნენ ხარისხიან თეთრეულს, ტანსაცმელს.. თურმე იქ საცვალიც კი უფრო ხარისხიანი იყო. და ამ ყველაფრით გახარებულნი და კმაყოფილნი მერე სამშობლოში ბრუნდებოდნენ. და როგორ სამშობლოში! - თავისუფლებაწართმეულ, განაწამებ საქართველოში, სადაც ბევრს აღარ ახსოვდა, რომ თავისუფლება ადამიანის უფლებაა, აღარც ახალ იდეებს დაეძებდნენ და აღარც დასავლურ ქვეყნებში მოიძებნებოდა საინტერესო. აღარ ახსოვთ სიცოცხლის უფლებაწართმეული ადამიანები! აღარ ახსოვთ ტერენტი გრანელი, რომელიც შოვინისტ და მავნებელ პოეტად გამოაცხადეს, ტიციან ტაბიძე, ანტისაბჭოთა მოღვაწეობის გამო რომ დახვრიტეს თუ გადაასახლეს, ქვეყნის მტრად შერაცხული მიხეილ ჯავახიშვილი, პაოლო იაშვილი.. აღარ ახსოვთ გეგა კობახიძე და მისი თანამოძმეები, აღარ ახსოვთ ლევან აბაშიძე!, რომელიც საქართველოს ერთიანობისთვის ნაღმზე აფეთქდა აფხაზეთში, და ახლა როცა ვთქვი, რომ ძალიან მიყვარს იგი, ერთმა, საბჭოთა კავშირზე ნოსტალგიაშემოწოლილმა მკითხა, ვინ არისო. გული შემეკუმშა. აღარ ახსოვთ ნატანჯი, ნაწამები ათასობით გადასახლებული ადამიანი, ციმბირში, ბანაკებში, აღარც ის ადამიანები ახსოვთ მატარებელში რომ ხვრეტდნენ და მათი სისხლი რელსებზე წვეთავდა! აღარც ის ახსოვთ, რომ დასახვრეტის ოჯახს სასიკვდილო ტყვიის ფულს ართმევდნენ! აღარ ახსოვთ 9 აპრილს ნიჩბით ჩახოცილები.. აღარ ახსოვთ, არა!! - ვინც საბჭოთა კავშირს ისევ მისტირის, მათ აღარ ახსოვთ.!! მაგრამ მახსოვს მე, და კიდევ ბევრს.. ამიტომაც არ შემიძლია მათი ნოსტალგია! არ შემიძლია არ გავბრაზდე, როცა ქუჩაში ჩემი თაობის ადამიანს ვხედავ და სტალინის გამოსახულებიანი მაისური აცვია, როცა აქებენ მის ძლევამოსილებას, როცა მისტირიან ფასის მქონე მანეთებს, როცა ვხედავ როგორი ნოსტალგიით საუბრობენ "რკინის ფარდაზე" და იმ ხარისხიან ნავაჭრზე. ბოლოს და ბოლოს რატომ იყო ჯინსი აკრძალული?! - იმიტომ, რომ ის დასავლური იდეების სიმბოლო იყო და ჩაბნელებულ, თავისუფლებაწართმეულ ქვეყანას არ მოუხდებოდა!.. 

      ვფიქრობ, სანამ ეს ადამიანები გლობალური პრობლემების განხილვას და გადაწყვეტას შეეცდებიან, ჯობია საკუთარ ცნობიერებას მიხედონ!.

      ამ ყველაფერს განკითხვაში ნუ ჩამომართმევთ, უბრალოდ მაწუხებს...