- იცით, ძმებო, რა არის ყველაზე დიდი საშინელება ამ ქვეყანაზე?

 - ცარიელი ჭიქა, - მიუგო ლენცმა.

      ფერდინანდმა საზე ზიზღით დამანჭა.

 - გოტფრიდ, არაფერია ისე სამარცხვინო მამაკაცისთვის, როგორც ტაკიმასხარობა. - მერე ისევ ჩვენ მოგვიბრუნდა. - ყველაზე საშინელი, ძმებო, დრო გახლავთ, დრო, წუთიერი ჟამი, რომელსაც ჩვენ განვიცდით და რომელსაც ვერ ვეუფლებით.

      მან ჯიბიდან საათი ამოიღო და ლენცს თვალებთან მიუტანა.

 - აი, ჩემო ქაღალდის რომანტიკოსო! ჯოჯოხეთის მანქანა! წიკწიკებს, შეუჩერებლად წიკწიკებს და არარაობის შესახვედრად მიილტვის! შენ შეგიძლიაზვავი შეაჩერო, მაგრამ ამას კი ვერ შეაჩერებ.

 - მაგის შეჩერება არც მიფიქრია, - განაცხადა ლენცმა. - მშვიდი სიბერე მწადია.გარდა ამისა, მრავალფეროვნება მომწონს.

 - ადამიანისთვის ეს აუტანელი რამ არის. - ისე განაგრძო გრაუმ, რომ გოტფრიდისთვის ყურადღება არ მიუქცევია. -ადამიანი ამას ვერ უძლებს, და ამიტომაც გამოიგონა ოცნება - უძველესი, საამო, უიმედო ოცნება მარადიულობის შესახებ.

      გოტფრიდმა გაიცინა."

"სამი მეგობარი", რემარკი