ოდესღაც ადვილი იყო ცრუ სამყაროში ცხოვრება, ყოველშემთხვევაში სამყაროს გამოგონება და შემდეგ იქ ცხოვრება, რადგან სიცრუე ის გამონაკლისი გეგონა, რომელიც მხოლოდ შენ გეკუთვნოდა. ეს ის "ოდესღაც" არის, როცა სამყაროს მოზარდის თვალებით უყურებ - სიცრუე ერთი რომ არკძალული ხილია, მაგრამ თუ კარგად იცრუებ ეს საკუთარ თავში დარწმუნებულობის ხარისხს ზრდის, რაც იმაზე დიდი სიცრუეა, ვიდრე მოგონილი ან განხორციელებული. დღეს კიდევ, სიცრუე პრობლემად იქცა. მთელი სამყარო სიცრუედ გადაიქცა და იმის მაგივრად, რომ ტყუილი მაინც გამოგვეგონებინა ისეთი, რომელიც სამყაროს გააუმჯობესებდა, არა - სიცრუეც საზარელი მოვიფიქრეთ და წნეხად დავიდეთ. მაგრამ მიუხედავად ამისა მიყვარს როდესაც ცრუობენ! ერთი კლასიკოსი მწერლისა არ იყოს, სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა სხვა ცხოველებთან შედარებით, სიცრუით იწყება გზა სიმართლემდეო! ალბათ ადამიანობის, ადამიანად ყოფნის ერთ-ერთი ნიშანი ამ სამყაროში სწორედ ის არის, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისათვის ხომ ისე არავის მიუგნია, მრავალჯერ არ ეცრუა, მცდარ რეალობას არ დაყრდნობოდა; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ - როდესაც სიცრუე შენი მოფიქრებულია და არა სხივი კოპირებული. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! სიმართლე არსად გაგვექცევა. ცხოვრება კი გაგვიმწარდება, თორემ მაგალითები ბევრი ყოფილა. აბა ახლა, რანი ვართ ჩვენ ყველანი განურჩევლად! გამოგონება-აღმოჩენის, სურვილების, მეცნიერების, იდეალების, განვითარების, აზროვნების, გონიერების, ლიბერალობის, ტოლერანტობის, გამოცდილებისა და მრავალ სხვა განმანათლებელ ცოდნათა მხრივ მხოლოდ მოსამზადებელი კლასის გიმნაზიელებს ვგავართ, რომლებიც ვაკოპირებთ, ვაკოპირებთ, ვაკოპირებთ ამ ყოველივეს და არც კი ვიცით ღირს ეს კოპირება რამედ თუ არა, გამოგვივა თუ არა, იმუშავებს თუ არა!

აქვე იხილეთ:

• ნიღბების კარნავალი