ბოლო რამდენიმე კვირაა ხელოვნურ ინტელექტსა და მომავლის სკოლაზე ხშირი ფიქრი და მსჯელობა გვიწევს, შეიძლება ეს სასწავლო პროგრამის ნაწილია და იმიტომ, მაგრამ ზოგჯერ ძილში რომ ჩაგყვება, ისეთი ამბავიცაა.

      საინტერესოა, როგორი შეიძლება იყოს მომავლის სკოლა? რა ცვლილებები დაგვხვდება მომავლის სკოლებში?

      დავიწყოთ მარტივად,

      1. ინფრასტურქტურა - მერხების საჭიროება აღარ იქნება, ასევე არ იქნება დაფის საჭიროება. მეტიც, დიდი ალბათობთ დაწერილი ტექსტების საჭიროებაც არ იქნება, რადგან მოსწავლეები კი არ წაიკითხავენ, არამედ უყუებენ ყველაფერს. ეს იქნება კომპიუტერული გრაფიკები, დასხდებიან პროექტორის გარშემო, წრიულად და მათ წინ გადაიშლება ნებისმიერი საგანი 3D გამოსახულებებით. სადაც მასწავლებელი შეძლებს მართოს კონსტრუქცია ან ახსნას რა პროცესი ხდება. ასე შეიძლება უყურონ ისტორიას, გეოგრაფიას, ლიტერატურას, მათემატიკას, ქიმიას - ყველა იმ საგანს რომელსაც სწავლობენ მოსწავლეები. (ფიზ. მომზადება მაინც დარჩება, ამას ტექნოლოგიები არ უშველის)

      2. ჩანთა, წიგნები - პლანშეტებში გადაერთიანდება, აუდიო-ვიდეო მასალებად გადაიქცევა.

      3. ფარდის გარეცხვა არცერთი მოსწავლის მშობელს არ მოუწევს, რადგან მსგავსი ტიპის - ყურებადი სკოლების ფარგლებში ალბათ მეტწილად დახურული საკლასო ოთახები იქნება (უფარდო).

      4. მასწავლებლის საჭიროება - გარკვეულ ასაკამდე, დაწყებით კლასებში მასწავლებელი საჭირო იქნება, რადგან ვფიქრობ მხოლოდ კომპიუტერი ვერ ჩაანაცვლებს მის ავტორიტეტს. მიუხედავად იმისა, რომ კომპიუტერს, ანდა ხელოვნური ინტელექტის მატარებელ რობოტ ადამიანს, შეეძლება სკოლის სტერეოტიპის აღსრულება - "მასწავლებელმა ყველაფერი იცის", მისი ავტორიტეტი მაინც დაბალი იქნება, რადგან მოსწავლეებს ეცოდინებათ რომ ეს მხოლოდ რობოტია, დაპროგრამებული მანქანა (ტედის მსგავსი სახლში რომ ჰყავთ). უფროს კლასებში, მაშინ როდესაც სწავლა არა ძალდატანებითი, არამედ მოთხოვნადი ხდება, შესაძლოა სწორედ მსგავსი, ხელოვნური ინტელექტის მანქანების გამოყენება, რომელიც უბრალოდ გესაუბრება და მითითებებს ზუსტად ასრულებს, თან ყველაფერი იცის. კუბრიკის კოსმოსური ოდისეის ბოლო ნაწილის მსგავსად (ვიდრე კომპიუტერი აურევს).

      5. არ იქნება საჭირო დამლაგებელი - იატაკი თავისით დალაგდება.

      6. შესაძლოა სკოლაში ფიზიკური სიარულიც არ იყოს სავალდებულო. შენს სახლში, სავარძელში კარგად მოკალათებული გადასცემ შენს სრულყოფილ გამოსახულებას.

      რატომ უნდა იაროს ბავშვმა სკოლაში?

      1. პირველი პასუხი უკავშირდება სისტემურ ცოდნას. მიუხედავად საუბრების დროს გაჟღერებული მოსაზრებებისა, რომ მართლაც, სკოლაში მისვლის შემდეგ, ბავშვები უინტერესონი და ჩარჩოში მოქცეულნი ხდებიან, ჩვენს თავს გვახსენებენ მათ ასაკში და ეს მსგავსებაც სრულიად რეალურია, სწორედ ეს ჩარჩოები აძლევს მათ სისტემურ ცოდნას. ის, რომ დაინტერესების მიხედვით ჩვენ განვსწავლოთ ბავშვები, ესაა შანსი გვყავდეს გენიოსები (სამყაროს მიმართ ჩადენილი დანაშაულია, მოცარტი დასვა სკოლაში და ავარჯიშო ქიმიაში, მხოლოდ იმიტომ რომ სასკოლო პროგრამაშია). მაგრამ გენიოსი გენიოსად იბადება (ალბათ), ასეთების რიცხობრივი წილი კი ძალიან მცირეა, მეტწილად, ბავშვები ალბათ თამაშ-გართობას არჩევენ (ვინ თქვა რომ ეს ცუდია ან ასე არ უნდა იყოს, გეთანხმებით), და ვიდრე სამყარო არ გადაკეთდება "ჭრიჭინების" დამფასებელ სამყაროდ, იქამდე სისტემური ცოდნა აუცილებელი იქნება შემდგომი კარიერისთვის.

      2. სკოლაში, კლასელებთან ურთიერთობა ნიშნავს მუშაობს გუნდში. რაც სახლში, ინტერნეტიდან მიღებული ცოდნით არ გამომუშავდება, არ რეალიზდება. ფიზიკური ურთიერთობა, გრძნობადი, შეხებადი ურთიერთობა მნიშვნელოვანია პიროვნების ჩამოყალიბებისთვის.

      3. მშობლის სიმშვიდე. მომავლის ტექნოლოგიების წყალობით, შესაძლებელი იქნება მცირე თანამგზავრი ყველა ბავშვს, რომელიც სულ მას დაჰყვება და აუდიო-ვიდეო მასალას მიაწვდის მშობელს, მაგრამ დარწმუნებული ვარ უფლებადამცველები ამ პროექტს ჩააგდებენ, ბავშვის თავისუფლების შეზღუდვის მოტივით და სრულაიდ სამართლიანადაც, ამის ნაცვლად კი სკოლა - სადაც შეზღუდვები დიდია, მაგრამ ამავდროულად სკოლის ფარგლებში ბავშვები თავისუფალნი არიან, და მშობელიც მშვიდად არის - თავისი წილი პასუხისმგებლობა არა მანქანას, არამედ სხვა ადამიანებს ეკისრებათ.

      კიდევ ბევრი მიზეზის მოგონება შეიძლება, მაგრამ ძირითადი მაინც ესაა მგონი. ვერსიები შემომაშველეთ.