ინტერნეტ სივრცის (და არა მხოლოდ) მაგიურ სიტყვათა შორის, განსაკუთრებულია "გარდაიცვალა". მისი მაგიურობა, მისდამი დაუოკებელი ინტერესით თუ აიხსნება და რაც მეტ გარდაცვლილს ვნახულობთ, მით მეტად ვმზაობთ ან გვაშინებს ის, რაც იმის იქით არის. თითქოს, თითოეული გარდაცვალების გაგება და მისკენ სწრაფვა, ჩვენს ქვეცნობიერში ეძებს პასუხს მიცვალებულისგან - იქით რა ხდება? იქნებ, გაცოცხლდეს და თქვას რამე. ზოგადად, რაიმესკენ სწრაფვა, ნიშნავს რომ იქ არ ხარ.

      ასე მაგალითად, მთელი ქვეყანა მიისწრაფვის ევროპისკენ. საქართველო ისწრაფვის ევროპისკენ და ამავდროულად, ჩვენში ხშირად ამბობენ, რომ ქართული კულტურა ევროპული კულტურააო, აქ ევროპოს აკვანიაო და ა.შ. ალბათ, თითზე ჩამოსათვლელია "ქართული ევროპული კულტურის" პასაჟები. სხვა მხრივ აზრია ვართ და სწორედ ამით აიხსნება მუდმივი სწრაფვა ევროპისკენ. აბა დაუკვირდით, ევროპა, რომ ვიყოთ, რაღას მივესწაფვოდით?! ჩვენ შეგვიძლია შევქმნათ საქართველოში ევროპა? პასუხი ცალსახაა - დიახ!! მაგრამ არა და არა, არ დაადგა საშველი - მხოლოდ მივესწრაფვით. რა ამის პასუხია და ერთ-ერთი ტურისტის, რამდენიმე თვის წინანდელი ინტერვიუ მომაგონდა:

- ჩამოვედი შვეიცარიდაან, ულამაზესი ქვეყანა გაქვთ. მახსოვს ჩემი განცდები, როდესაც აქეთ მოვდიოდი - ევროპის უკიდურეს აღმოსავლეთში. ვიცი, რომ საქართველო არ არის ევროკავშირის წევრი, მაგრამ ბევრი გთვლით ევროპის ნაწილად, მე კი მაინც აღმოსავლურ კულტურას ვეძებდი და ამიტომ გადავწყვიტე თქვენთან ჩამოსვლა. დღეს მცხეთაში ვარ, ძალიან მომწონს ეს ანტიკური ქალაქი და თქვენი უძველესი ტაძრების არქიტექტურა, განსხვავებული და განსაკუთრებულია. მითხრეს, ქალაქის ახალი განახლებულიაო, ზუსტად ასეთივე ფილაქანი გვაქვს შვეიცარიაშიც, ქვით მოპირკეტებაც ასეთი გვაქვს და განხვავება მხოლოდ სახურავებსა და ჩუქურთმებშია, ამიტომ როგორც ევროპიდან ჩამოსული ტურისტისთვის, ცოტა უინტერესოა - თავი ევროპაში მგონია. ერთი რაც გამოგარჩვთ, ესაა რომ მომსახურების სფერო ნამდვილად ეგზოტიკური და აზიური გაქვთ. ამას შევცვლიდი თქვენს ქალაქებში - ევროპელებს აზიის შეცნობის დაუოკებელი სურვილი აქვთ და საქართველოს, როგორც ამ ორი უდიდესი კულტურის საზღვარზე მყოფ ქვეყანას, უდიდესი შანსი აქვს ევროპული ცხოვრების წესი და აღმოსავლური კულტურა შეაზაოს ერთმანეთში. წარმატებას ვუსურვებ თქვენს ქვეყანას და კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა, ნანახით სასიამოვნოდ გახარებული ვარ.

      იშვიათად შეხვდები გულწრფელად მოლაპარაკე ტურისტს, მაგრამ ამ კაცმა, ვფიქრობ სიმართლე თქვა - ჩვენ ევროპოსკენ სწრაფვა გარეგნულად დავიწყეთ და ამიტომ არც არასოდეს გვექნება ევროპა აქ.

      კიდევ რას ვესწაფვით? ერთობას - "ძალა ერთობაშია" წერია ჩვენს გერბზე და შესაბამისად, ერთობაც არ გვაქვს; "გიყვარდეთ ერთმანეთი", სიყვარულიც არ გვაქვს; "არა ჰქმენთ კერპნი" - კერპები გვაქვს, "ლეკვი ლომისა სწორია" სურვილია, სინამდვილეში არ ვაზროვნებდით ასე და ა.შ. და ა.შ. "აწმყო არ გვწყალობს, მომავალი ჩვენია" და ეს მეორდება უკვე მრავალი 'მომავლის' გავლის შემდეგაც ასეა და კიდევ ასე იქნება...

      2x2-ს ვწერ, ვიცი, პოსტის დასრულება პოზიტივით მინდოდა - "გარდაცვალებას ვესწრაფით, ე.ი. ცოცხლები ვყოფილვართ, გვიხაროდენ", მაგრამ პარადოქსი ისაა, რომ ვინც გარდაცვალებას ჩაჰკირკიტებს, ყველა ცოცხალი როდია?!