მზე თეთრ ნაბადში გახვეულიყო, ციდან ცვიოდა თეთრი ფანტელები და ნაზად ეფინებოდნენ ყველაფერს, რაც კი შეხვდებოდათ გზად. ისე ბარდნიდა, აღარაფერი ჩანდა გარშემო, ადამიანსაც ვერ ნახავდით, ძლიერი ყინვის გამო ყველა თბილ კერას შეფარებოდა. მხოლოდ ერთი კაცი ჩანდა, სოფლის ორღობეში მომავალი, ძონძებით ადვილად მიხვდებოდით რომ გაჭირვებული იყო, დიდი ხანი არ იყო რაც სოფელში დასახლდა, თუმცა მისი ხმა არავის გაეგონა, ყოველ დღე დადიოდა, შორიდან გეგონებოდათ თითქოს რაღაცას ეძებდა, შემდეგ ბრუნდებოდა ქოხში, არა ქოხიც არ იყო, ეს იყო საკუთარი ხელით გაკეთებული ხის ფიცრული სოფლის ბოლოში. თავიდან ხალხის ინტერესი გამოიწვია, ყველას უნდოდა გაეგო ვინ იყო, საიდან მოდიოდა, ან კიდე რატო ქონდა ასეთი სევდიანი და ნათელი თვალები, რომელსაც ხშირად მადლიერებით აღაპრყობდა ზეცისკენ, ეს უკანასკნელი მხოლოდ ერთ ბავშვს აინტერესებდა, ხის მჭრელის შვილს, რომელიც მამას ხშირად დაყვებოდა და ხედავდა ქოხმახიდან გამოსული ბერიკაცის მზრუნველ მზერას, ხოლო ხალხს უბრალოდ აინტერესებდა ვინ იყო, ან კიდე რატომ დადიოდა ასე უაზროდ მთელი დღე, თუმცა კითხვას ვერავინ ბედავდა. ზოგი ამბობდა ყველაფერი მიატოვა და ასე დაეხეტება ბედის ანაბარაო, ზოგი პირიქით ფიქრობდა, ყველამ მიატოვა, მარტო დატოვესო, ზოგიც კიდე ამბობდა ალბათ გამოაგდეს, ან რამე საშინელება აქვს ჩადენილიო, თუმცა სიმართლე არავინ იცოდა.

      მოდიოდა კაცი თავდახრილი და თოვლზე პირველ ნაკვალებს ტოვებდა, რომელსაც ფანტელები მალე ფარავდნენ. მეორე დღეს ხის მჭრელმა ქოხში გაყინული ბერიკაცი იპოვა, რომელსაც ჩახუტებული ყავდა რაღაც, რამაც ყველა ძალიან გააკვირვა, ვერ მიხვდნენ სად იპოვა იგი ბერიკაცმა, ან ასე ძალიან რატომ უფრთხილდებოდა, ეს იყო ნორჩი რტო, ზამთრისგან და ყინვისგან გადარჩენილი. გული დაწყდათ, თუმცა თვითონაც ვერ მიხვედნენ რატომ, ზამთარში ჩუმად მოსული ბერიკაცი ზამთარშივე ჩუმად გაუჩინარდა. ეს ამბავი და ბერიკაცი მალე ყველამ დაივიწყა და ჩაერთვნენ ყოველდღიურ ცხოვრებაში, აღსავსე სხვადასხვა საზრუნავებით და პრობლემებით. თუმცა ხის მჭრელის შვილს, 8 წლის ბიჭუნას არ დავიწყებია მოხუცი კეთილი ბაბუა, რომელსაც არ იცნობდა, მაგრამ იცოდა რომ ძალიან კეთილი და ყველასგან გამორჩეული იყო. ბიჭი ყოველ დღე მიდიოდა რტოს მოსარწყავად და მოსავლელად, რომელიც საოცარ სურნელებას აფრქვევდა და არცერთ სხვა ხეს არ გავდა.