კვირა დღე ყველა ქრისტიანისთვის საღმრთო მსახურებას უკავშირდება და მასთან ასოცირდება. სვეტიცხოვრელებს გაგვიმართლა ასეთ დიდებულ ტაძარში რომ გვიწევს მსახურება, მაგრამ ზოგჯერ იმითიც გვიმართლებს მცხეთელები რომ ვართ (ძალიან იშვიათად, მაგრამ მცხეთელობა ხანდახან შეიძლება ბედნიერ გამართლებადაც ჩაითვალოს). ასე მაგალითად, დღეს, წირვიდან გამოსულს, სვეტიცხოვლის გალავანზე მიმაგრებული და ტაძრის წინ, მოედანზე, გაშლილი დახლები დამხვდა საქართველოს სხვადასხვა კუთხიდან მოტანილი ყველით. რა გინდა სულო და გულო, როგორი ყველს არ შეხვდებით აქ, ისეთებიც ვნახე, სულ რომ არ მსმენოდა, ისეთებიც, მარტო ჰოლანდიური, შვეიცარიული ან იტალიური რომ მეგონა და ისინიც დავაგემოვნე, აგრერიგად რომ უყვარს ჩემს გემოთმოყვარეობას. ბევრი უცნობი ყველი, სამომავლოდაც უცნობი დარჩება, რადგან ჩემი მოწონება ნამდვილად ვერ დაიმსახურა, განსხვავებით იმ უცხოელი ტურისტებისა, რომლებიც მიეძალნენ და იმდენი წაიღეს, გახსნიდან 3-4 საათში ალბათ ყველის ნასახიც არ დარჩებოდა იქ. არადა, მუსიკალური ღონისძიება საღამოს 18:00-ზე უნდა დაწყებულიყო, კონცერტებით და ფოლკლორული სიამტკბილობებით. კონცერტზე არ დავრჩი, თუმცა ყველის ფოტოებით ნამდვილად მოგამარაგებთ და დაინტერესებულებს გეტყვით კიდეც, რომელი როგორ და რისგან დაამზადეს.

      ქართული ყველის ფესტივალი ყოველწლიური ღონისძიება ყოფილა და შარშან მცხეთელებს მოუგიათ. რაღაც, არ მსმენია მცხეთის ყველი განთქმული ყოფილიყოს, ალბათ თიანეთმა და თუშეთმა თუ გვიშველა და გაგვამარჯვებინა. ამიტომ მოძრავი ესტფეტა მცხეთას გადაეცა და წელს სწორედ ჩვენმა ქალაქმა უმასპინძლა ბევრისთვის უგემრიელეს ფესტივალს. (რამდენიმე წელია მცხეთაში ლუდის ფესტივალი ტარდება და ალბათ არ გაგიკვირდებათ თუ ვიტყვი, რომ იქ გაცილებით ბევრი მსურველი იყრის ხოლმე თავს). ლუდი, ჟიპიტაიური, თონის პური, ღვინის და წვენების დეგუსტაცია, არც ყველის ფესტივალს აკლდა, მაგრამ 4 დახლის შემდეგ, ყველა ყველს ერთი გემო ჰქონდა და ზოგიერთი ისეთი ნოყიერი აღმოჩნდა, სახლში წასვლის გარდა, სხვა სურვილს ვეღარ გრძნობდი.

      დაგიტოვებთ ფოტოებს:

      ფოტოების ვრცელი კოლაჟი, დაწვრილებით წარმოდგენილი ყველი, იხილეთ ჩვენს ფოტოალბომში:

• ქართული ყველის ფესტივალი 2016 •