- უღმერთობა გამეფდა ჩემში.

 ეშმაკი მიცინის,

 ღმერთი მიმტირის.

 მე-ს ვეზიზღები,

 მე მეზიზღება .

 ნამდვილმა ხის ნავმაც ნიჩბებს მოუსვა და ... გაფრინდა .. დამტოვა ...

 არ გაფრენილა მხოლოდ შავ-თეთრი ქაღალდის ნავი,

 რომლის მარჯვენა კიდედან ისმის სიცილი,

 მარცხნიდან-ქვითინი ...

 გაყინულ ხელს მიწვდის გაღიმებული,

 გამთბარ ხელს…

- შენი მიზანი სიმშვიდეა. თუმცა,ზოგჯერ ისიც გაკლია. მიზნის დასახვა ადვილია,მისთვის ფრთების შესხმაა რთული.ძალისხმევის დახარჯვის შემდეგ ფრთებს ასხამ შენს მიზანს,მაგრამ ცხოვრების, გარემოს და პიროვნებების უკუღმართობა გტეხს ფრთას. და დაფრინავ ასე-ფრთამოტეხილი ...ძვლივს დაათრევ მოტეხილ ფრთას,რომელიც ხან ასფალტზე წამოგედება,ხან ხეზე, ხან შორს გაფრენაში გიშლის ხელს.

მარტო ხარ.. 

ამ იმედგაცრუებას გივსებს გრძნობები, გრძნობები კი რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს, არ მოაქვთ ადამიანებს. ჰომ…

   ჩემი ლექსი ხარ. სხვანაირი რითმებით. ღრმა სტრიქონებით. ჩემი ხმაურიანი წვიმა ხარ. ზაფხულის წვიმა , რომლის თითოეულ წვეთს ვგრძნობ, როდესაც ჩემს სხეულზე დაცურავს და რომელიც მათბობს, მიუხედავადც იმისა, რომ ერთიანად სველი ვარ. ჩემი ნახატი ხარ. სხვანაირი ფერებით შექმნილი. ჩემი ცა ხარ. რომელიც საწყისია წვიმის, ფანტელების. ნაზი თითები ხარ, თბილი თითები. ჩემი საღი ფიქრები ხარ. ჩემი თბილი საბანი ხარ. განმარტოვებული სახლი ხარ, რომელშიც მყუდროებას ვგრძნობ. მუსიკა ხარ,…