ცხოვრების გზა თავისუფალი და ლამაზი უნდა იყოს, მაგრამ ჩვენ დავკარგეთ ეს გზა. სიხარბემ მოწამლა ადამიანთა სულები, მსოფლიო სიძულვილისგან ბარიკადებით გადაიღობა. ჩვენ განვავითარეთ სისწრაფე, მაგრამ მასში ჩავიკეტეთ. ,,მანქანებმა'' გზა გაგვიხსნეს სიმდიდრისკენ, ცოდნამ ცინიკურები გაგვხადა, ნიჭიერებამ კი – გაგვაბოროტა. ჩვენ ვფიქრობთ ძალიან ბევრს და ვგრძნობთ ძალიან ცოტას. ,,მანქანებზე'' მეტად ჩვენ ადამიანობა გვჭირდება, ნიჭიერებაზე მეტად – სიკეთე და თავაზიანობა. ამ…

გაგრძელება

   შუაღამიანი მიყვარს, სრული სიჩუმე და ფრთაგაშლილი, უსამანო ფიქრი. ოთარის გზაზე მიმავალი ერთი კაცივით, ფიქრების ჭაში ჩაყურყუმალება და თევზივით გულში ფიქრის დაგუბება. დროც დროა და შაბათის - ყველაზე ფიქრიანი, კვირის ზიარების მოლოდინში თვისთა ცოდვათა მორევში გადასაშვები და დამაფიქრველნი. ამ საღამოსაც ჩამითრია ამ მორევმა და სახარებისეული შენდობის ეპიზოდმა, ჯერ მოყვასის წინ რომ უნდა დაეგო, ითხოვო შენდობა და შემდეგ შესწირო მსხვერპლი…

გაგრძელება

ყოფნა-არ ყოფნა და მასზე ფიქრი იქცა ადამიანის მთავარ პრობლემად, რა არის ყოფნა? რა არის არ ყოფნა? ეს ის ორი კითხვაა, რომელიც გულს უსერავს და გონებას ულპობს ადამის ძეს გაჩენის დღიდან, რადგან შეუცნობელი დარჩა დღემდე, აზრი ყოფნის და აზრი არ ყოფნის.

მას ვისაც არ ახსოვს გარდასული დღეები და ვერ ხვდება მომავალს, ვადარებ გემს რომლის მესაჭესაც ჩაეძინა და მიუყვება დინებას იქით, საითაც ქარი დაუბერავს. გემის აღსასრული კი დადგება მალე,…

გაგრძელება

არ ვიცი რამდენად შეესაბამება ჩემი მოსაზრების გამოთქმა ამ გვერდის სტანდარტებს ან რამდენად კორექტულად გამომვა ეს, მაგრამ რადგან ამას აწერია დღიური,თავის უფლებას მივცემ გამოვიყენო დანიშნულებისამებრ. მით უფრო,რომ ახლა რეალურ დღიურში ჩაწერა მეზარება.

ჩემი დისკომფირტი-ესაა მისალოცი დღეები, დღეები როცა ვისვენებთ თან გვილოცავენ ან არ ვისვენებთ და ისე გვილოცავენ. განსაკუთრებით ის მომენტია დამთრგუნველი,როცა უბრალოდ გეუბნებიან "გილოცავ დღევანდელ დღეს" და შენც ცდილობ სახეზე არ დაგეტყოს და მექანიკურად… გაგრძელება

გაგრძელება

გაგრძელება

გაგრძელება

ლამაზი გოგო ხარ, უბრალოდ თავნება.

ეს გული შენით ყოველთვის გათბება.

ფიქრები მთავრდება,სიტყვები ლაგდება,

შემზე ფიქრები რატომ არ მთავრდება?!

ყოველი დილა შენზე ფიქრს ვუნდები.

მე შენს ხასიათს ვერგადაურჩები.

უბრალო სიტყვით სიყვარულს…

გაგრძელება

   "თითქოს იმდენი რამა მაქვს სათქმელი, მაგრამ დიდია და ვერ ვერევი, თავი ვერ მომიყრია. ზოგჯერ მეჩვენება, თითქოს მთელი სამყარო, მთელი სიცოცხლე, ყველაფერი ჩემს არსებაში შემოჭრილიყოს და მთხოვდეს მათზე ვილაპარაკო. ვგრძნობ,-ო, რატომ არ შემიძლია ამისი აღწერა, - ვგრძნობ მთელ სიდიადეს ამისას, მაგრამ პირს რომ დავაღებ, ბალღივით ავლუღლუღდები. ძალიან ძნელი საქმეა, სიტყვებით ჩამოაყალიბო შენი ფიქრები და გრძნობები ხოლო მერე კი დაწერო და წარმოთქვა, რათა მკითხველიცა და მსმენელიც შენი…

გაგრძელება

სველ მიწაზე ფეხის გულებით ვგრძნობ..

მე გარდავიცვლები შენგან ეულად შენი ფიქრებით,.. ჩვენით მივიწყებულ სილამაზის ეულ მიხვრამოხვაში.. მე გარდავიცვლები შენით სავსე სიშორით დაღლილი.. 

აჰა სევდანარევი თითქმის მობეზრებული დაღლილი სევდით და ისევ და ისევ ყველასგან…

გაგრძელება

ატალახებულ მიწაზე ჩუმი, ჩემი ფეხის ნაკვალევიღა ჩანს.. თითქმის ყველა დაემალა სიყვარულიფერ წვიმას, ასე რომ მოისწრაფოდა ჩვენსკენ ჩვენს ჩასახუტბლად.

და მე ისევ და ისევ ოცნებებში ატმისსფერკაბიანი ნაწნავებით...

და რეალობა მე თავზე თმა შეურჩენელი ვდგავაარ შავი კაბით და ვეგებები სიყვარულით წვიმის წვეთებს, წვეთებს რომელიც თვალსაც კი მარიდებენ,...

და ისინი ეხეთქებიან ჩემს კანს....

დავიბენი... წვიმამ სიყვარულით გაჯღენთილმა დღეს ბრძოლა გამომიცხადა და გამახსნედა გულის ფეთქვა,…

გაგრძელება

გაგრძელება

ისევ ფიქრები... რა ვქნა არ შემიძლია არ ვიფიქრო, როცა მენატრები, ვფიქრობ და ვხვდები, რომ ისევ მიყვარხარ, შორიდან მიყვარხარ და მენატრები, უშენობა ძალიან ძალიან ძნელია, ფიქრი კი უსაზღვროა... უსაზღვროა სევდა და ცრემლებიც... საშინელ მარტოობასა და სიცარიელეს ვგრძნობ, გულში ისევ მიყვარხარ, ძველებურად მიყვარხარ და გელოდები, მაგრამ სასაცილოა ლოდინი, როცა ვიცი რომ სამუდამოდ წახვედი ჩემი ცხოვრებიდან... ვოცნებობ შენს დანახვას, მინდა წამით…

გაგრძელება