"მითხარი ვინ არის შენი მეგობარი და გეტყვი ვინ ხარ შენ-ო" ნათქვამია. მე მეეჭვება თვითონაც ისეთი კარგი ვიყო, როგორებიც ჩემი მეგობრები არიან.ისინი ყველაზე და ყველაფერზე უფრო კარგები არიან. არ გჯერათ? ეს იმიტომ, რომ არ იცნობთ მათ. იცით როგორები არიან? მზის სხივებზე უფრო თბილები, ბავშვზე უფრო ხალისიანები, ასათიანის პაციენტებზე უფრო გიჟები, ძაღლებზე უფრო ერთგულები, მშობელზე უფრო მზრუნველები, სიკეთით სავსეები და ზღვის ტალღაზე არეკლილ მზეზე უფრო ლამაზღიმილიანები...

      მე შემიძლია გავძლო მზის, წყლის, საჭმლის, ძილის...ყველაფრის გარეშე, მათ გარეშე კი მე ვერ ვიარსებებ. გიფიქრიათ, რა იქნებოდა ადაქმიანი უმეგობროდ? ვინ იქნებოდით თქვენ მათ გარეშე? იმაზე თუ გიფიქრიათ, რა არის იმ ადამიანის სიცოცხზლე რომელსაც მეგობარი არ ყავს? "თითოეული მეგობარი ჩვენში სამყაროს წარმოადგენს, სამყარო ჩვენში ვერ დაიბადება სანამ ისინი არ მოვლენ ჩვენთან და სწორედ ამ შეხვედრის შემდეგ იქმნება ახალი ბუნება ჩვენში". უმეგობროდ ცხოვრება კი სამყაროს გარეშე ცხოვრებას ნიშნავს, დედამიწაზე შენი ადგილის გარეშე ცხოვრებას...

      ზოგჯერ მიკვირს სიყვარულს მეგობრობაზე წინ რომ აყენებენ... როგორ შეიძლება იყო ბედნიერი მაშინ, როცა არავინ გყავს ვისაც შენს ბედნიერებას გაუზიარებ? არა ბატონო, ასეთი რამ არც მესმის და ვერც გავიგებ! იცით რა მიყვარს ყველაზე მეტად მათში?მათ ისეთი ვუყვარვარ როგორიც ვარ, ჩემი ნაკლოვანებებით და არანაკლოვანებებით. არც ჩემს შეცვლას ცდილობენ და არც მსაყვედურობენ, მიღებენ ისეთს როგორიც ვარ. მათთან არც რამის მეშეინია, არც რამის მრცხვენია, არც მწყინს რაიმე და არც მტკივა. ვიცი, რომ თუ დაცვა დამჭირდება, მათი მხრების ქვეშ შევაფარებ თავს, თუ ტკივილი შემაწუხებს, მათი ხელი ჩემს ხელს არ მოსცილდება გაყუჩებამდე, შეციებულს თბილი ჩახუტებით გამათბობენ, აი ისეთით მარტო მათ რომ იციან, იმედგაცრუებულს ახალი ძალებით ამავსებენ, რწმენას დამიბრუნებენ, ბედნიერებას ჩემთან ერთად გაიზიარებენ და მარტო არასდროს დამტოვებენ.

      ყველაზე დიდ სითბოს მათგან ვიღებ, ყველა ლამაზი მოგონება მათ უკავშირდება, ყველაზე კარგი ცხოვრება მაშინაა, როცა ისინი არიან ჩემთან ერთად და ღმერთმა ნურც მაცოცხლოს მათ გარეშე, არცერთი წუთი, არცერთი წამი...რადგან თუ ისინი გაქრებიან, გაქრება მზეც, მთვარეც, ზღვაც, სითბოს, სიყვარულიც, ხალისიც, ბავშვობაც და მთელი ჩემი სამყაროც...

      ასე რომ გაუფრთხილდით მეგობრებს, აჩუქეთ მათ რაც შეიძლება მეტი სითბო და სიყვარული, გაატარეთ ყოველი თავისუფალი წუთი მათთან ერთად და მერე ნამდვილად აღარ დაგრჩებათ ადგილი ისეთი ცუდი გრძნობებისთვის როგორიც სევდა, იმედგაცრუება, მარტოსულობა და მსგავსი რამეებია...

      პოსტის ბლოს, რამოდენიმე ლამაზი ფრაზა:

1."ნამდვილი მეგობარი ისაა, ვინც კარში მაშინ შემოდის, როცა დანარჩენი სამყარო გადის."
უოლტერ უინჩელი

2. "შენთან მოსვლისას სევდა ყოველთვის შენი კარის ზღურბლთან დამიტოვებია, წასვლისას კი არასოდეს გამიყოლია.
თეოდოსია გარისონი

3. "ღმერთმა მოგვცა ნათესავები. მადლობა ღმერთს, რომ მეგობრებს ჩვენ თავად ვირჩევთ".
ეთელ უოტს მამფორდი

4. "უეჭველია, რომ ჩემს მტრებს ვიმსახურებ, მაგრამ არ მჯერა, რომ ჩემი მეგობრები დავიმსახურე".
უოლტ უიტმენი

5. "სიმართლე თუ გნებავთ, მეგობრობა ჩემთვის ისეთივე წმინდაა, როგორც მარადიული ქორწინება".
ქეთრინ მენსფილდი

6. "მეგობრობა სიხარულს გვიორმაგებს და დარდს გვინახევრებს".
ჯოზეფ ედისონი

7. "ნამდვილი მეგობრობა იქაა, სადაც ორ ადამიანს შორის ჩამოვარდნილი დუმილი სიმყუდროვეს ქმნის".
დეივ ტაისონ ჯენთრი

8. "ყოველთვის ვგრძნობდი: მეგობრობის გემო, ნუგეში, მისი უმაღლესი პრივილეგია ისაა, რომ არაფრის ახსნა გჭირდება".
ქეთრინ მენსფილდი

9. "ჩემს წინ ნუ ივლი, ხომ შეიძლება ვერ გამოგყვე, ნურც უკან ივლი, ხომ შეიძლება ვერ გაგიძღვე. მხარში მედექი და მემეგობრე".
უცნობი ავტორი

10. "ვინც მეგობარსა არ ეძებს იგი თავისა მტერია".
რუსთაველი