ეს იყო ასე, 19იანვარს საღამოს შვიდისკენ, როდესაც მხიარულ წვეულებაზე ერთად მოვხვდით მე და "qwelly"-ის წარმომადგენელი, რომ გითხრათ იმ საღამოს რაიმე ბევრი ითქვა ამ სოციალური ქსელის შესახებ არა, სულ რაღაც ორიოდე სიტყვა...

     მაგრამ, თვით სოციალურ ქსელს იმდენად დამაინტერესებელი სახელი აქვს, არ შეიძლება ადამიანს სურვილი არ გაგიჩნდეს - თუ რას წარმოადგენს "qwelly"?! და მეც…

     ბრმა მათხოვარი შენობის კიბეზე იჯდა, წინ ქუდი ედო და აბრა, რომელზეც ეწერა: "ბრმა ვარ, დამეხმარეთ!”

უცებ ერთ–ერთი გამვლელი გაჩერდა, დაინახა, რომ ქუდში ორიოდე მონეტა ეგდო, აბრა აიღო, ხეიბრის დაუკითხავად წაშალა წარწერა და ახალი მიაწერა. გაიღიმა და წავიდა.



დღის ბოლოს გამვლელი დაბრუნდა და დაინახა, რომ ქუდი სავსე იყო მონეტებით. ბრმამ ფეხის ხმაზე იცნო უცნაური გამვლელი და ჰკითხა:

– რა დამიწერე აბრაზე ისეთი, რომ მთელი დღეა,…

   მივხვდი, ადამიანთა ყველა უბედურება იქიდან მოდის, რომ ნათლად ვერ გამოუთქვამთ სათქმელი. ვცდილობ გავუგო ყველას და არავის მოვეკიდო მოსისხლე მტრად. მე მხოლოდ ის ვიცი, რომ ყველაფერი უნდა ვიღონო საიმისოდ, რათა ჭირიანი აღარ მერქვას და მხოლოდ ამ გზით შეიძლება სულის სიმშვიდე ვპოვოთ, ანდა ღირსეულად მაინც დავიხოცოთ.…

 როცა მარტო რჩები, როცა გტკივა და ამ დროს გვერდით არავინ არ გყავს, ყოველთვის გიჩნდება კითხვა, თუ რატომ გაჩნდი ამ ქვეყნად, თუ ასეთ მარტოობასა და ტკივილში ამოგხდება ცხოვრება...ისევ მარტო ხარ და თითქოს უფალიც გშორდება... ყოველდღე გგონია, რომ ხვალ რაღაც სასწაული მოხდება და შენ, ისევ ბედნიერი იქნები, მაგრამ როგორც კი გადის ,,ხვალ'' აანალიზბ, რომ სულელური მოლოდინი დიდია, რეალობა კი-პესიმისტურ ზღაპარს გავს! ფიქრობ და გგონია, რომ სიკვდილისთვის მზად ხარ, აბა, მეტი რაღა…

I - ბიჭი პატარა ხელით