ბავშვობა... ყველაზე საყვარელი სანატრელი პერიოდი ადამიანის ცხოვრებაში.. აი ის პერიოდი როცა მშიბლები გვეუბნებოდნენ იცით მე როგორი ბავშვობა მქონდა?? ჩვენ მაშინ ვერ ვხვდეოდით ამას და სასაცილოდ გვეჩვენებოდა როცა თავიანთ ამბებს გვიყვებოდნენ.. ეხლა კი როცა დიდი გოგო ბიჭები ვართ,მგონი ნათელი გახდა ჩვენთვის ყველაფერი და ახლა ჩევნ ვსაუბრობთ ჩვენ ბაშვობაზე და დღევანდელ (ბავშვებთან) პარალელს ვავლებთ..ზოგი რამ გვიკვირს და ჩვენთვის ვამბობთ რომ ჩემს დრს ეს აესე არ იყო...და რაღა თქმა უნდა ბავშვობას რო ვიხსენებთ ყველას ღიმილი უთამაშებს სახეზე.. ბევრი რომ აღარ გავაგრძელო პირველად ჩვენი საყვრელი თამაშებით დავიწყოთ.

დამალობანა

- ვითვლი, ყვიროდა ყველა დიდი ჩხიბის შემდეგ ერთ-ერთი იწყებდა დათვლას:

''ბებია ყიდის კევებს ნაირ-ნაირ ფერებს, რომელი ფერი გინდა ამოირჩიე"

- ლ-უ-რ-ჯ-ი! ვყვიროდით ერთხმად, შემდეგ დაჩაგრული ბავშვი ''დაიხუჭებოდა'', დაიწყებდა დათვლას 123456 ვიხილები და მოვდივარ... ჩევნ კი ამ დროს დასამალ ადგილს ვეძებდით და ის პატარები, რომლებიც გვეუბნებოდნენ შორს დამალვებს არ ვართ დედა არ მიშვბს რათქმა უნდა თამაშიდან ვაგდებდით. ეს უკანასკნელიც კი ტირილით ადიოდა დედასთან...

დროშობანა 

       ვიყოფოდით ორ ჯგუფად, დროშები კიდე ქვა ხის მსუბუქი საგნები ან ''პლასმასის'' ბოთლები იყო. ყველაზე ძლიერებს ვარკინებით, პატრებს და სუსტებს კი დროშის მოსაპარად ვაგზავინიდით. თუ მოიპარავდნენ ჩვენ ვიყავით გამარჯვბეულები...

დაჭერობანა 

      ისევ უაზრო კამათი თუ ვინ დაითვილადა და ცხუბი იმაზე ვინ იქნებოდა ''მგელი'' რო დანარჩენები დაეჭირა. ალბათ ეს ყველასთვის საყვრელი თამაში იყო..

დედა-შვილობანა

      გოგონებისთვის ყველაზე საყვარელი თამაში თავის თოჯინებთან ერთად, რომლისაც უმეტესად მარტო ვთამაშობდით. საყვრელ თოჯინებს და (საოცოდავებსაც) ვაჭმევდით რაც გვეგულებოდა სახლში :დ ვასმევდით, ვაბანავებდით... ვაძინებდით სკოლაში დაგვყვდა ზღაპრებს ვუკითხავდით... საყვრელი თოჯინების პატარა დედიკოები ვიყავით...

მასწავლებლობანა

      დავისვმდით საყვრელ თოჯინებს ირგვლივ და ჩვენ რაც გვქონდა სამეცადინო :დ მათთან ერთად ვაკეთებდით... ვუკითხავდით ვწერდით და თუ არ დაგვიჯერებდნენ ვსჯიდით :დ....

კლასობანა 

      ალბათ ყველას გახსოვთ... ვხაზავდით ოთხკუთხა ფიგურებს, ვწერდით ციფრებს და ქვას ვისვრიდით რომელ ციფრზეც დაეცემოდა, ცალფეხზე ხტუნვით უნდა მივსულიყავით...

ფეხბურთი 

      და რაღა თქმა უნდა ფეხბურთი - ბიჭების საყვარელი თამაში... როცა სტადიონზე მოგროვდებოდნენ და გოგონებს არ გვათამაშებდნენ, ჩვენც გულდაწყვეტილნი ჩვენს ფავორიტებს (და იმათ ვინც მოგვწონდა) ვგულშემატკივროვდით და ბოლო ხმაზე ვყვიროდით მის სახელს გოლს რო გაიტანდა :დ... შემდეგ გოგოენბი რო დავიწყბდით თამაშას ბიჭებს არ ვათამაშებდით, სამაგიეროს ვუხდიდით.. 

       და რა თქმა უნდა ჩვენი საყვრელი ლექსები :* :* რომელიც სკოლასში წასვლის დროს ყველა ბავშმა  იცოდა..

-------------------- -------------------- -------------------- --------------------

მე პატარა ქართველი ვარ 

კავკასიის მთების შვილი.

და განცხრომთ სხვაგან ყოფნას

მირჩევნია აქ სიკვდილი

ქართლ-კახეთი,იმერეთი

გურია და სამეგრელო

ყველა ჩემი სამშობლოა 

საყვარელი საქართველო!!!

*     *     *

ჭრელო პეპალა, გაფრინდი ნელა

დელიავ რანუნი,დელიავ რანუნი

დელიავ რანუნი, დელიავ რანუნი..

*    *    *

ჟუჟუნა წვიმა მოვიდა

დიდი მინდორი დანამა

დანამა, დანამა, დანამა, 

დიდი მინდორი დანამა...