ბავშვობა... ყველაზე საყვარელი სანატრელი პერიოდი ადამიანის ცხოვრებაში.. აი ის პერიოდი როცა მშიბლები გვეუბნებოდნენ იცით მე როგორი ბავშვობა მქონდა?? ჩვენ მაშინ ვერ ვხვდეოდით ამას და სასაცილოდ გვეჩვენებოდა როცა თავიანთ ამბებს გვიყვებოდნენ.. ეხლა კი როცა დიდი გოგო ბიჭები ვართ,მგონი ნათელი გახდა ჩვენთვის ყველაფერი და ახლა ჩევნ ვსაუბრობთ ჩვენ ბაშვობაზე და დღევანდელ (ბავშვებთან) პარალელს ვავლებთ..ზოგი რამ გვიკვირს და ჩვენთვის ვამბობთ რომ ჩემს…

იცინის, ტირის, ის!

...სევდიანი, ფიქრთ გასართველად...

ნ.ბარათაშვილი

იცინის! ტირის!

ეს მოთხრობა ძალიან დიდი ხნის წინ დავწერე სხვა ბლოგზე და ველოდი ზუსტ დროს გადმოსატანად...…

სრულ ხალხმრავლობაში ჩემი სული მაინც სიმარტოვეს განიცდის.. თითქოს  ეს გაღიზიანება და უმადურობა არასდროს დამთავრდება.. თითქოს ეს გარიყულობა და თავგანწირვა ჩემი მხრიდან ასევე ღიმილით შემორიგებული გარემო დამცინავი მზერით მაინც არასდროს დამთავრდება... თითქოს მე ვარ და ისინი არიან თითქოს შენ ხარ და თითქოს  მე .. თითქოს მე გავააჩინე ეს ბზარი და არაასრდორ არ ამოივსება.. თითქოს ეს ტირიილი, გული შეკუმშული მდგომარეობა არასდროს დამთავრდება... გადავიღალე...შენ და მე ცალკ-ცალკე.... მე და შენ და შენ და…

        ზაფხული კვამლივით დაიკლაკნება ჩემ ირგვლივ, მხურვალე ტუჩები მოაქვს ყურთან და მეუბნება რომ „მხოლოდ ერთი ნაბიჯი დაგვრჩა“. ნაბიჯებში დღეებს გულისხმობს, უკუღმა ათვლა დაიწყო, სულ ცოტაც და „სტარტ“–ზე ვიქნებით. რამდენიმე დღეა იღბალი არსად შემხვედრია. ალბათ ავცდით ერთმანეთს, ან მე გამოვედი ზედმეტად გვიან, ან ის გავიდა ზედმეტად ადრე. პირველად ჩემ დაბადების დღეზე გამოჩნდა, მოტეხილი ფეხით, მთვრალ მდგომარეობაში გადავეყარეთ ერთმანეთს, მაშინ დიდი ყურადღება არ…

– რა გატირებს?

– რაღაც გამახსენდა.

– მაინც?

– აი, ეხლა ორმა კაცმა ჩამოიარა და რატომღაც გამახსენდა, რომ ამ კაცებმა ოდესღაც ზუსტად აქ ჩამოიარეს.

– მერე რა გატირებს?

– ხშირად მემართება ესეთი რაღაცები. ხშირად ვაკეთებ რაღაცას და რატომღაც მგონია, რომ ოდესღაც ეს უკვე იყო.

– ეგ მეც მემართება, რა არის მანდ სატირალი?

– რა და, მეშინია როდესმე კიდევ ასე რომ განმეორდეს ჩემი ცხოვრება.

– გინდა შენზე მოთხრობა დავწერო?

– არ მინდა.

–…

- რა გატირებს?

- რაღაც გამახსენდა…

- მაინც?

- აი, ახლა ორმა კაცმა ჩამოიარა და რატომღაც გამახსენდა, რომ ამ კაცებმა, ოდესღაც, ზუსტად აქ ჩამოიარეს…

- მერე, რა გატირებს?

-ხშირად მემართება ესეთი რაღაცები. ხშირად ვაკეთებ რაღაცას და რატომღაც მგონია, რომ ოდესღაც ეს უკვე იყო……

ისევ ფიქრები... რა ვქნა არ შემიძლია არ ვიფიქრო, როცა მენატრები, ვფიქრობ და ვხვდები, რომ ისევ მიყვარხარ, შორიდან მიყვარხარ და მენატრები, უშენობა ძალიან ძალიან ძნელია, ფიქრი კი უსაზღვროა... უსაზღვროა სევდა და ცრემლებიც... საშინელ მარტოობასა და სიცარიელეს ვგრძნობ, გულში ისევ მიყვარხარ, ძველებურად მიყვარხარ და გელოდები, მაგრამ სასაცილოა ლოდინი, როცა ვიცი რომ სამუდამოდ წახვედი ჩემი ცხოვრებიდან... ვოცნებობ შენს დანახვას, მინდა წამით…