ძვირფასო დღიურო -_-

         იცი, სულ მარტო ვარ, მხოლოდ ჩემი თავის იმედის ანაბარად... სულ ტირილი მინდა, მაგრამ დამიშრა ცრემლი... აშკარააა, ნერვები გამინადგურდა, ყველა პატარა მიზეზზეც კი ამგვარი გაღიზიანება?! ჯერ თოთხმეტის ვარ!! კმარა!!! მაგრამ.. არ შემიძლია, რამე არ ვატკინო ამ ნატიფ ნერვებს, უწინ უმანკოს, დაუნაოჭებელ ტვინს, უწინ ოპტიმიზმით აღსავსე თვალებს, უწინ სიყვარულით…

   წვიმამ ბუნებას მკვეთრი შესძინა,

              ნოემბრის სიყვარული თბილი,

              ქარი არ იმჩნევს, ყვითელ ფოთლებთან

              როგორ მალავდა ღიმილს...

                  იწყენ მთელი დღე, ქარიც ჩაუშვა

                  უხეშმა ცივმა თოვლმა,…

ღამეა ცივი, ვარსკვლავი კრთოლვის,

სადღაც მიღალულს გძინავს,

სადღაც ქარი ქრის, ცივი შენსავით

და მეც ამ ქარში მღვიძავს...

    სადღაც დარდია, სადღაც ღიმილი,

    გაიხსენებ და გულიც ჩქარდება,

    მაინც გნატრიან…

       ეს ლამაზი ნიღაბი, ძვირფასებო, უნაკლო მხიარულობით, კეკლუცით და უდარდელობით აღსავსე...  ასე გიღებთ ჭორფლიანი გოგონა, ღიმილით, მოციმციმე თვალებით, თბილი სიტყვებით, სულ ფერება-ფერებით!

       და ერთხელ მკითხეს, რატომ  ვიღებ თითოეულ ადამიანს ასეთი ''ოვაციით'', ამხელა სიყვარულით,  შემდეგ, ხომ იმედს ვერავინ ამართლებს და გულიც მიცრუვდება,  მე კი- გავიღიმე, დარდიანი  თვალებიდან  ცრემლი ჩამოგორდა სიცელქისგან ამომჯდარ ჭორფლებზე...პასუხი კი- ერთი ეთქვა სადღაც სიშორეს :მხოლოდ…

 როცა მარტო რჩები, როცა გტკივა და ამ დროს გვერდით არავინ არ გყავს, ყოველთვის გიჩნდება კითხვა, თუ რატომ გაჩნდი ამ ქვეყნად, თუ ასეთ მარტოობასა და ტკივილში ამოგხდება ცხოვრება...ისევ მარტო ხარ და თითქოს უფალიც გშორდება... ყოველდღე გგონია, რომ ხვალ რაღაც სასწაული მოხდება და შენ, ისევ ბედნიერი იქნები, მაგრამ როგორც კი გადის ,,ხვალ'' აანალიზბ, რომ სულელური მოლოდინი დიდია, რეალობა კი-პესიმისტურ ზღაპარს გავს! ფიქრობ და გგონია, რომ სიკვდილისთვის მზად ხარ, აბა, მეტი რაღა…

       მზერა იცანი ვიღაცის ... არითმია დაიწყო! უცებ აირევი, ნაბიჯს აუჩქარებ, რაღაცას მოეფარო გინდა, ოღონდ დაიმალო და ყველაფერზე ხარ წამსვლელი, თუნდაც, ვიღაც უცხოს, ქუჩაში მოსიარულეს მოეფარო. თუ ესეც ვერ შეძელი, გაფითრებული  თვალებს დახუჭავ, შტერს გგონია, რახან ვერ ხედავ - ვერ გხედავს... წუთის შემდეგ თვალებს გაახელ... ჰმმ-ღრმად ამოისუნთქებ, უღრმესი წერტილიდან ჰაერს დარდიც ამოყვება. გეწყინა თუ გაგიხარდა ვერ ხვდები, მაგრამ იხსენებ არეული, რომ რამდენიმე წუთის წინ, შენში  ჯუნგლებს გრძნობდი,…