გულ-მკერდიმც აგიყოვდება,

დედაო, ია-ვარდითა!

თვალებს ნუ ითხრი ტირილით,

გულს ნუ ისერავ დარდითა!

ვინც დავიჭრენით, გამოვრჩით,

კიდევ ცოცხლები დავრჩითა.

ხვალ ისევ ომში გვიწვევენ

გაკვირვებულნი გარჯითა,

თამარ დედოფლის ბარტყების

გულოვანობით, მაჯითა.

ვცდილობთ, რომ საქართველოსა

ვუშველოთ ჩვენის ხარჯითა.

სამშობლოს…

ანტიოქიის ეკლესიაში ოფიციალური ვიზიტიტ იყოფებოდნენ ალექსანდრიის პატრირქი თეოდორე და კვიპროსის მთავარეპისკოპოსი ქრიზოსტომოსი…

საოცარია ხელოვნება - მხოლოდ მას შეუძლია მოითმინოს და შეიფაროს სულით ავადმყოფთა მრავალმილიონიანი არმია, კაცობრიობის თითქმის მესამედი. განა სხვა რომელიმე პროფესიას აქვს ამის უნარი, არა, იგი ნორმიდან ერთი სანტიმეტრით, ერთი გრადუსით გადახრილ ადამიანსაც კი ვერ ითმენს. ხელოვნება კი მთელი 180 გრადუსით გადახრილ ადამიანებს ხშირად გენიოსის შარავანდედით ამკობს და თაყვანს სცემს. აი, რა არის ხელოვნება- გარდა ჭეშმარიტი ტალანტებისა, სულით…

მილანის ფანკლუბმა საჩუქარი გაუკეთა  ქართველ  ფანებს . 31 მაისამდე რამდენიმე დღით ადრე „FACEBOOK“ -ზე დაიპოსტა, რომ მილანის ის ფანები, რომლებიც  რეპეტიციაზე  30 მაისს დინამო არენაზე მივიდოდნენ, საჩუქრად მიიღებდნენ მილანის მაისურებსა და 31 მაისს ფეხბურთზე დასასწრებ ბილეთებს. რეპეტიციაზე  17:45-ზე დაიბარეს.

17:30-ზე უკვე დინამო არენას ეზოში ვიყავით მოგროვილი მილანის ფანები.

პატარა ბიჭები, ასე 10-12 წლის, დარბოდნენ ეზოში მილანის მაისურებში და თან გაიძახდნენ: „ვი-ვა“ ამას თან…

       თქვენი ძირითადი შეცდომა ის არის, რომ ადამიანის თვალთა მნიშვნელობას ღირსეულად არ აფასებთ. გაიგეთ, რომ ენას სიმართლის დამალვა შეუძლია, თვალებს კი არასოდეს!" (ო.მ)

"- მაგრამ იცით რა მაფიქრებს? თუ ღმერთი არ არსებობს, მაშ ადამიანის ცხოვრებას ვინ განაგეგებს და, საერთოდ, დედამიწაზე წესრიგს ვინ ამყარებს?

- ყველაფერს თვით ადამიანი განაგებს.

-…

ღამის ლეგენდა დაჰქრის, დასცურავს,

ჩანგის სიმების მოისმის ჟღერა,

თავდავიწყების სავსე მორევში

დღეს ლხინს ეძლევა ქსანტე, გეტერა.

ტკბილ ნეტარების მდუმარებაში

აჰა, სიმღერის გაისმის ქარი,

ხან ნაზი, როგორც თოლიას კვნესა,

ხან მწველი, როგორც სატანის ქნარი.

ველური ცეკვა, თასთა წკრიალი,

მოწყენილ კაცთა ხარხარი მწარე,

მელოდიური, გაძაფული ხმა

და სინანულის ჰანგი მგზნებარე.

ყველა ამ ხმებში დაგუბებულა,

შეერთებულა და ადის ცამდე…

ეხლა როცა ამ სტრიქონს ვწერ, შუაღამე იწვის, დნება,

სიო, სარკმლით მონაქროლი, ველთა ზღაპარს მეუბნება.…

   საშუალო სიმაღლის, ათლეტური აღნაგობისა და მწვანე თვალების მატარებელი ადამიანი. რა თქმა უნდა უარყოფითებს ცოტა მოვუკლებ და რაც არ დამიწერია თქვენით გადაწყვიტეთ რომელი იქნება უარყოფითი.

სახელი: თომა

გვარი: ანთიძე

ეს სახელიც და გვარიც ფსევდონიმია რიკანდრო კი ფსევდონიმის ფსევდონიმი. ეგრეთ წოდებული ნიკი. ანონიმური ბლოგის ავტორი და სხვა პრემიების მფლობელი. ბუნებით რომანტიკოსი, მაგრამ რეალისტურად განწყობილი ცხოვრების მიმართ. ზოდიაქოთი თევზები, სახლში წყნარი, მეგობრებთან…

   მოგესალმებით ჩემი პირველი პოსტიდან არაპირველი ბლოგიდან, ჩემს ვინაობას თქვენთვის მნიშვნელობა დიდად არ აქვს! რასაც ალბათ ბლოგის სახელწოდებიდანაც მიხვდებოდით. საინტერესოა ანონიმურობა რამდენად დიდ ინტერესს იწვევს. მგონი ყველას უყვარს საიდუმლოები, მითუმეტეს როცა ეს ჩვენ არ გვეხება და სხვისი საიდუმლო მოდის ჩვენ ყურამდე. იცოდეთ მაინც, რომ ამ ბლოგზე გაეცნობით ბევრ ისეთ თემას რაც თქვენი საქმე სულ არ არის, მაგრამ ''მკვლელი'' და ''მახრჩობელა'' ინტერესის გამო თქვენი მხედველობითი ორგანო-ები…

რეალურად სამყარო უფრო ღრმა რაის ვიდრე რომელიმე ჩვენგანი წარმოიდგეს.. მაგრამ ამ სიღრმის მიუხედავაად მაინც გსუურს ზედაპირზე იტივტივო გსუურს გაექცე და მიაღწიო ბედნიერებას და რაში მდგომარეობს თავად ბედნიერება? _განცდა წუთიერი თუ უბრალოდ მოგონებებით ტკბობა, გასცქერი შენს გავლილ ცხოვრებას და ხვდები რომ არაფერი შეგიქმნია ღირებული მეორე წუთში სიკვდილი ნიშნავს შენს გაქრობას…

” რა ამბავია? _ ჰკითხა ზღვამ ოთახში შესულ მზეს.

_ ადამიანი კვდება! _ უპასუხა მზემ.

_ ასე უბრალოდ კვდება და მეტი არაფერი? _ ჰკითხა გაკვირვებულმა ზღვამ.

_ ექიმებმა უკვე მიატოვეს.

_ თქვა მზემ და მხრები აიჩეჩა.

_ შენ ნუ მიატოვებ. _ უთხრა…

ვაპირებ ცხოვრებას, სანამ ცოცხალი ვარ,

ვაზროვნებ სანამ და მკლავშიაც ღონე მაქვს,

რამდენი ხანია, რამდენი ხანია,

ყოველდღე,

ყოველწამს ვაპირებ ცხოვრებას!



ვაპირებ ცხოვრებას და აღარ დამადგა

საშველი, — თადარიგს თავი ვერ გავართვი,

შაქარყინულივით თითებში ჩამადნა

ბავშვობის სიტკბო და სიმწიფის ლაზათი.



ვეღარ გავიხარე, ვეღარ გავიოცე,

ვერ გავამაისე…

უფალმა გვაჩუქა LsHისა  ...! (:

98 წლის ღარიბი, ბაბუა დობრი ბულგარეთის სოფელ ბაილოვოდან, ჩაცმული ძველ ტანსაცმელში და ძველებურ ფეხსაცმელში, რომელსაც ატარებს ზამთარ-ზაფხულ, ხშირად დგას წმინდა ალექსანდრე ნევსკის სახელობის საკათედრო ტაძართან სოფიაში. ყოველ დღე დგება ადრე და გადის 10 კმ-ს თავისი სოფლიდან დედაქალაქამდე.

2010 წელს, ტაძრის შესახებ დოკუმენტური ფილმის გადაღებისას, ბულგარეთის ტელევიზიის ჟურნალისტმა, ტაძრის არქივში შოკისმომგვრელი…

აუ ეს რა იყოოოო ეხლა მოვედი სახლში და ტაქს რომ ქვიითარს ვუვსებდი უცებ მძღოლის შეძრწუნებული ხმა გავიგე ვაიმე ეს ვიღაა სად მოდის რა უნდაო და გავიხედეეეეეეეეე და რას ვხედავ დედაჩემი!!!

მოდის სწრაფი ნაბიჯით და შეწუხებული სახით პლიუს დიდი ჯოხით ხელში და მანქანის კარებს ეჯაჯგურებაააა... მეთქი დედააააააააა!!! გავიხედე - ვხედავ პატრულის მანქანებიც აქ არიააან... ჰოდა, გადმოვედი ტაქსიდან და სადაბაზოში ჯეიმს ბონდივით შემომიყვანა - წინ მე…

ვინა თქვა ჩვენზე, ვიწროდ არიან, 
ერთი ოთახის ამარა დავრჩით. 
ჩვენს სახლს, ძვირფასო, სამი კარი აქვს, 
სამი ფანჯარა: მე, შენ და ბავშვი. 

სიცივეში და სიმარტოვეში ამოსული იასამნების სუნი ათრობდა გზაზე მომავალს... აზრები გზას უბნელებდნენ, გონებაში გაჭრილი ფიქრები ათასგვარ ფერთა გამას ქმნიდნენ, მხოლოდ სევდა იყო განცალკევეებით. შავთეთ სამყაროში გაბატონებული. რომელიც ვერ შერეოდა და იჯდა ნაცრისფერ წყვდიადში....... ფიქრები. აზრად ქცეული. რეალობაში მოყვანილი. უმეტესად შემცბარი და უმეტეს შემთხვევაში ამპარტავნული.....
აზრები.... ფიქრები.... ადამიანებიის ხშირი დამღუპველები.............