9 ივლისს (ძვ. სტ. 26 ივნისს) ქრისტეს ეკლესია იხსენიებს წმინდა ეპისკოპოსს იოანეს      მერვე საუკუნეში, საქართველოში ეპისკპოსად ხელდასხმული ეპისკოპოსი, იოანე, სიღრმიდან ღმრთისერთგულების ფიცი დადო და სულ მალე ბერად აღიკვეცა. ღირსმა მამამ იერუსალიმის წმიდა ადგილები მოილოცა და სამი წლის შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში, ისტორიულ ყირიმში, რომის იმპერიის აღმოსავლეთში (გუთში, გოთიაში). იმ ხანად ხატმბრძოლმა იმპერატორმა კონსტანტინემ (კოპრონიმი) (741-775) გადაწყვიტა გუთელი მღვდელ განედევნა. ქრისტიანები შეევედრნენ წმიდა იოანეს, შესდგომოდა მღვდელმთავრის მძიმე უღელს. წმიდა მამა მწვალებლობისაგან დაცულ საქართველოში გამოემგზავრა. აქ დაასხეს მას ხელი ეპისკოპოსად. გუთეთს დაბრუნებული მღვდელმთავარი მალე იძულებული შეიქმნა დაეტოვებინა სამწყსო, ხაზართა დევნას გაერიდა და 4 წელი გაატარა ამასტრიდაში. წმიდა იოანემ 40 დღით ადრე იწინასწარმეტყველა საკუთარი სიკვდილი, გარდაიცვალა 790 წელს და დაკრძალეს პართენიტის მონასტერში. წმინდა მამის ხსენება, ასევე აღნიშნება…► ვრცლად ◄

8 ივლისს (ძვ. სტ. 26 ივნისს) ქრისტეს ეკლესია იხსენიებს ღირწმოწამე თებრონია ქალწულს      მეორე საუკუნის მიწურულს და მესამე საუკუნის დასაწყისსი, იმპერატორ დიოკლეტიანეს ზეობისას, ქრისტეს ეკლესია არაერთი წმინდანით გაძლიერდა და განივრცო. ერთ-ერთი ასეთი ღირსმოწამე გახდათ, ქალწული თებრონია. ქარმოშობით ქალაქ სივაპოლისიდან იყო (ასურეთი) და იქ, მონასტერში იზრდებოდა იღუმენია ბრიენასთან (წმინდა ღირსმოწამის დეიდა). როგორც თავის დისწულს, იღუმენიამ, ზრუნავდა რა მის ცხონებაზე, სხვა მონაზვნებთან შედარებით მკაცრი კანონი დაუწესა. მონასტრის წესდების მიხედვით, პარასკევობით დები ხელს იღებდნენ თავიანთ მორჩილების საქმეებზე და ლოცვასა და წმიდა წერილის კითხვაში ატარებდნენ დროს. ჩვეულებრივ, წინამძღვარი კითხვას წმიდა თებრონიას ავალებდა. როცა ნეტარი ქალწულის კეთილმსახური ცხოვრების შესახებ ქალაქში ხმა გავრცელდა, მასთან სიარული დაიწყო დიდგვაროვანმა წარმართმა ქვრივმა იერიამ. თებრონიამ შეჭირვებულ ახალგაზრდა ქალს ხსნის გზა დაანახა, რის შემდეგაც იგი მოინათლა და მშობლები და ახლობლებიც აზიარა ქრისტეს ნათელს.     …► ვრცლად ◄

ივლისითვენიივლისის თვის წმინდათა ცხოვრება► ვრცლად ◄

5 ივლისს (ძვ. სტ. 22 ივნისს) ქრისტეს ეკლესია იხსენიებს წმინდა მოწამეებს ზენონსა და ზინას      ძველ არაბეთში, შუა საუკუნეების გარიჟრაჟზე არსებობდა აზიური ფილადელფია (სოფელი არაბეთში). სწორედ ამ სოფლიდან იყვნენ წარმოშობით წმინდა მოწამეები ზენონი და ზინა. ზენონი საკმაოდ მდიდარი იყო და მაცხოვრის ნაქადაგების მიხედვით, გასცა ყოველივე მონაგები და ქრისტეს სიყვარულისთვის, ხმამაღლად აღიარა თავი ქრისტიანად, მონებიც გაათავისუფლა და მის ერთგულ მსახურ ზინასთან ერთად მმართველის წინაშე წარსდგა და კერპთმსახურებაში ამხილა იგი. ქრისტიანთა მდევნელმა აღმსარებლის წამება ბრძანა. წმიდანები ძელზე დაჰკიდეს. მტარვალებმა მათ რკინის მარწუხებით დაუწყლულეს სხეული, ჭრილობებს ძმრითა და მარილით უღიზიანებდნენ, გახურებული შანთით უწვავდნენ ხორცის განსაკუთრებით მგრძნობიარე ადგილებს, ბოლოს კი ცეცხლიან ორმოში ჩაყარეს და ადუღებული ზეთი გადაასხეს. ღვთის მადლით სასწაულებრივად გადარჩენილ წმიდანებს თავები მოკვეთეს (+304).…► ვრცლად ◄