გაზაფხულის მოლოდინში

დაისიდან აისამდე

გაზაფხულის მეოთხე დილა რომ გათენდა, ჩემი აივნიდან შევხვდი აისს.

მზის ამოსვლა მუდამ იმედი და სიხარულია, როცა დღე მისი თბილი სხივებით იწყება... და მაინც როგორ უხდება მის თბილ სხივებს მუსიკა!..

ოთახშიც ხომ უნდა…

იმედისფერი

       კარგია, კარგი... დილით რომ იღვიძებ და არაფერი გექაჩება გულზე...მითუმეტეს მაშინ, როცა ჯერ კიდევ დაძინებამდე ათასი რამ გაწუხებდა. მთელ სამყაროსთან იყავი გულწრფელი და ამას სველი თვალებით ამტკიცებდი... მაგრამ თენდება მშვენიერი დილა, გულმშვიდი, სულწყნარი, ნერვებდასვენებული და სუნთქვათავისუფალი. ახლა ვცდილობ გავიხსენო ის, რისი დაწერაც წუხელ მინდოდა ყველაორგანოშეწუხებულობისას, მაგრამ ვერ ვიხსენებ, არა და  გულში დანაგამყრელი სიტყვები ჩანდა სიბნელეში და…

იცი როგორ მენატრები?....... არის წუთები, როდესაც ძალიან მომნატრებია ვიღაც ... და განსაკუთრებულად ძლიერადაც..კი... წლები რომ გავა,როცა ფიქრობ რომ უკვე დაავიწყი,არც ახსოვხარ და ზოგჯერ ვერც წარმოუდგენია შენი ასეთი მონატრება და ფიქრი... როცა გონება ივსება ათასი ფიქრებით,ათასი პრობლემით და მოგონებებით.. ერთბაშად გახსენდება მასთან დაკავშირებული ყოველი დღე და ყველაფერი.. ურთიერთგაგება,სიყვარული და გულწრფელი მეგობრობა ხომ არის ასეთი რამ, ხოდა ზუსტად ახლაა და ასე ერთბაშაც…

      მიილია ჟამი ვერცხლის, სუსხიანი ფიფქები თეთრმა ყვავილებმა შეცვალა. ბედნიერებაა, ყოველ დილით ჩიტების ჟივილ-ხივილი რომ გაღვიძებს. ზეცა აიკლეს ჩიტებმა და უხარიათ, ძალზედ უხარიათ. გავდივარ ქუჩაში, მარტო მივდივარ და ვიღიმი.... არ ვიცი რატომ.  ასე მგონია გაზაფხული კი არ მოვიდა მე მოვდივარ გაზაფხულად... რა კარგია როცა უბრალოდ გიხარია.…

გაუსწროოთ წინ მოვლენეებს და გავთბეეთ გაზაფხულით.

   მარტო მე  შემოვრჩი ცივსა და გაყინულ ზამთარს... ასეა, ყველა მაღალი, ოდესღაც მარტო რჩება! ყველამ თავისი გზა მონახა, მე კიდევ... მეღა შემოვრჩი გაშიშვლებულ ბროწეულის ხეს და ვფიქრობ, რა კარგი იყო ყვავილობა, კვირტობა, შემდეგ ჩვენ ნაყოფად ვიქეცით, გვიხაროდა ერთად ყოფნა, მე და, ჩემს და-ძმებს. ისინი წავიდნენ მე დავრჩი. ახლა სრულიად, უსარგებლო…

      მიუწვდომელი, ფერდაკარგული, სახე გამკრთალი, თვალებჩაცვენილი, შორი–შორს და სწრაფად დგამდა ნაბიჯებს. თითქოს ეჩქარებოდეს სადმე...  ჩემი აზრით, მეტად ჩაფიქრებული და გულჩათხრობილი გამოიყურებოდა გოგონა, მის ასაკს თუ გავითვალისწინებთ.... არადა მე მის ასაკში რა ლაღი ვიყავი...

        მიდიოდა   და თითქოს თან მიჰქონდა მთელი სამყარო... გარშემომყოფებიც მიჰყავდა თავის კარჩაკეტილ სასახლეში...  კარი ისე იყო ჩაკეტილი რომ მეეჭვება ამ…

გაზაფხულდება, უეჭველად გაზაფხულდება.

რა დააოკებს თავნება აპრილს?

მოვა, მოიტანს, ცისფერ ყვავილებს

და შენს ფეხებთან დაჰყრის და დაჰყრის.

ვერ გაუძლებენ მოვარდნილ ვნებებს

და…