თოვს და...

სველი ტოტებივით

დამძიმებული ხელებით ვდგავარ.

შეციებული,

მხრებში მოხრილი...

ვდგავარ და ფიფქებს ვუშვერ

ნაწვიმარ თვალებს.

დიდი ხანია აღარ ჰყოფნით

ჰაერი კედლებს.

დიდი ხანია უშუქობა წელავს ღამეებს.

აღარ ვეძებ სიტყვებს სიჩუმისთვის.

ვინც მოკუმულ ხელებზე შემომხედავს,

ისინიც ეტყვიან…

     მსოფლიო კინომოყვარულთა საზოგადოება განსაკუთრებულად ელოდა 2015 წლის 22 თებერვალს. თბილისის დროით ღამის 4 საათზე (უკვე 23 თებერვა), ჰოლივუდში, ლოს ანჯელესის დროით 17:30 დაიწყო ცერემონია - ტრადიციულად დოლბის…

ხიდან ჩამოვარდნილი უკანასკნელი ფოთოლი ჰაერს ხარბად ჩაებღაუჭება და შეეცდება, ამ უკანასკნელად მაინც ჩაისუნთქოს ნახშიროჟანგის მაქსიმალური რაოდენობა... ცოტას იფარფატებს და ბოლოს სევდამორეული მიწას შეეხება.

წყლის წვეთი ამოიხვენეშებს და აორთქლდება მიწიდან, ისე, რომ მიწა სათანადოდ ვერ…

     ზაფხულის ერთ თბილ საღამოს ჩემი მეგობრის უცხოელ მეგობართან ერთად ვსეირნობდი ქუჩაში. ლაპარაკი ჩამოვარდა საქართველოში გადმოსახლებაზე, იმაზე, რომ თავიანთ ქვეყანაში არ აქვთ შესაბამისი პირობები, არეულობაა... მოკლედ ურჩევნია აქ იცხოვროს და საერთოდაც, ადამიანმა…

     მახსოვს, წინა ცხოვრებაში ვორდპრესელი ვიყავი. როგორც ახალბედა ბლოგერებს სჩვევიათ ხოლმე, ჯერ კიდევ სკოლის მოსწავლეები რომ არიან და უკვე დიადი მოაზროვნეები ჰგონიათ თავი, მეც რაღაცეებს ვპოსტავდი და დროს ამით ვჭამდი და საკუთარი თავით ვტკბებოდი.

     ჰოდა, ახლა ცოტა დრო რომ გავიდა და ცოტა გავიზარდე და საკუთარი თავით ტკბობა და ნააზრევების ფრქვევაც ცოტა მაღალ საფეხურზე რომ ავიდა, ამ გადმოსახედიდან ძველიდროინდელი ბლოგერობა…

სიყალბემ დანაღმა ჰაერი, ღრუბელი შმორდება,

გრძნობ, რომ ერთნაირად გბეზრდება ძილიც და სიფხიზლეც,

დგახარ ფანჯარასთან, მაინც სულს უბერავ ცხოვრებას,

რომელსაც, აწ უკვე, იოლად გადაცვლი სიკვდილზე.

ცაა და არცაა. სიჩუმის ლეჩაქი ახურავთ

ბავშვობის ეზოში თამაშით გაცვეთილ ბილიკებს,

ჩეროდან ნაცნობი ღიმილი გიყურებს მაცდურად,

ადრე შენ უცქერდი იმ ღიმილს მაცდურად, პირიქით.

დროა... და ყველაფერს თავისი დაექვას…

სულ არაფერი იყო...

იყო:

• უმზეობა,
• უმთვარეობა,
• უფერადობა,
• უვარსკვლავეობა...

იყო "ყოფნა"... ეს "ყოფნა" კი არ იყო, ეს იყო უყველაფრობა.

- დღეს?

- დღეს გადაიღო უყველაფრობამ, ბოლო მოეღო უარაფრობას და გაყველაფრდა ყველაფერი..…

     დღე თითქოს ჩვეულებისამებრ დაიწყო... ვინაიდან საკმაოდ დიდხანს უნდა მემგზავრა საზოგადოებრივი ტრანსპორტით, ჩემთვის ჩვეულ დაკვირვებას მივმართე და პრობლებაც აქ დაიწყო... ჩემი ადგილი დავიკავე და დავიწყე ადამიანური თვალების ძიება, სიღრმისეულად ვერავისზე შევჩერდი... სულ ცოტაც და გვერდით 20-23 წლის კაფანდარა გოგონა დამიჯდა, რაღა თქმა უნდა მის თვალებს ვერ ჩავწვდებოდი, მაგრამ მოხდა საოცრება... დაჯდა თუ არა წიგნი ამოიღო და გამალებით დაიწყო კითხვა, ვუყურებ…

ჩემი ერთადერთი უბედურება იწოდება სახელად "ზედმეტად"!!! თუ ვბრაზობ - ზედმეტად, თუ მშვიდად ვარ - ზედმეტად (სხვისთვის გამაღიზიანებლად), თუ მიყვარს - ზედმეტად, თუ ვმეგობრობ - ზედმეტად, თუ ვღელავ - ზედმეტად (ეს არავის სჭირდება), თუ დარდი მაწვება - ზედმეტად (ეს მითუმეტეს აღარავის სჭირდება, ყველას საკუთარი გასაჭირი ყოფნის), თუ…

"სიმართლე გითხრა ეს წამლები სულს მიხუთავს და გულის არითმია უფრო მიმწვავდება...

სითეთრე მაბრმავებს და სუნი ყნოსვის უნარს მიქვეითებს...

საკანს ჰგავს აქაურობა, ნამდვილ საკანს. ათასობით წამლის ყურება მომისაჯეს! მე ხომ ისედაც ვიცი, რომ არცერთი არაა წამალი მე რომ მჭირდება... ერთ-ერთს ტკივილგამაყუჩებელი დაარქვეს, მეც ვიცი და…

     დღეს 27 იანვარია... მართლმადიდებელთათვის ერთ-ერთი გამორჩეული დღესასწაული - წმინდა ნინოს ხსენების დღე... არამართლმადიდებელთათვის იანვრის ერთ-ერთი ბოლო დღე, ყველა ადამიანისათვის სამშაბათი, ზოგისთვის დატვირთული, ზოგისთვის უდარდელი, ზოგისთვის გამორჩეული, ზოგისთვის კი ერთი ჩვეულებრივი დღე "სხვათა ათასთა მრავალთა მსგავსი".

რა მნიშვნელობა აქვს რა დღეა?! რა თვეა?! რა რიცხვია?! მნიშვნელოვანი ის არის როგორ გადის ასობით, ათასობით…

თვალით ამოხეული და გულზე ამოტვიფრული ციტატები

გურამ დოჩანაშვილი შემოქმედებიდან:

     გილოცავთ ნათლისღების დღესასწაულს, მრავალს დაგასწროთ უფალმა... დღევანდელი დღის მადლით განახლებულიყოს და განწმენდილიყოს თითოეული ჩვენთაგანის დამძიმებული სული... ყოველთვის მნიშვნელოვანი გახლდათ ეს დღე ჩემთვის, თუმცა შეუძლებელია არ ავღნიშნო ამ "უცნაურ სამყაროში" ჩემი მოხვედრა...სამყარო, სადაც ერთი წლის წინ პირველკლასელი, დედის კალთას მოფარებული ბავშვივით მოვედი და ზუსტად ისეთი უბრალო, თბილი, სასიამოვნო გარემო დამხვდა, როგორზეც მიოცნებია...…

       2015 წლის იანვრის პირველ რიცხვებში სამების საკათედრო ტაძრის ახალგაზრდულ ცენტრში გაიმართა გამოყენებითი…

      ახალ, 2015 წელს გილოცავთ, მეგობრებო! სასწაულების მომტანი თუ არა, ამ წელზე ბევრად კარგი ყოფილიყოს! პირველად ვხვდები ახალ წელს მარტო, თანაც სამსახურში, მაგრამ, მიუხედავად ამისა, მაინც მშვენიერ განწყობაზე ვარ! ასეთი ჩუმი ახალი წელი ჯერ არ მინახავს. ცოტა არ იყოს გული დამწყდა, უძრაობა რომ შევნიშნე ჩვენს დედაქალაქში ამ დღესასწაულს, ლამის ჩვენს ახალ მთავრობას ვუსაყვედურე და უცებ, გავხედე განათებულ მეტეხს, რა დიდებულია, ღმერთო! როგორ…