ერიხ მარია რემარკი (Erich Maria Remarque), გერმანელი მწერალი დაიბადა 1898 წელის 22 ივნისს, ქალაქ ოსნაბრიუკში (ქვედა საქსონია). სწავლობდა საეკლესიო სკოლაში, კათოლიკურ სამასწავლებლო სემინარიაში, შემდეგ კი პირველი მსოფლიო ომი დაიწყო, ჯარში გაიწვიეს, დასავლეთის ფრონტზე გაგზავნეს. 1917 წელის ივლისში რემარკი მძიმედ დაიჭრა ყუმბარის აფეთქებისას, ომის დასრულებამდე ჰოსპიტალში მკურნალობდა. რემარკს რამდენიმე სასიყვარულო…

      ქვეყნად ადგილი ყველაფერს მოენახება, ადამიანის ადგილი კი არსად არის ... ეს ტკივილი დაჰყვება ერიხ მარია რემარკის რომანის გმირს – გერმანელ ექიმს, საფრანგეთში რომ გამოჰქცევია ფაშისტ თანამემამულეებს. ახალ ბაბილონად ქცეულა ემიგრანტებისთვის პარიზი. რომანის გმირები დაღუპული გემის გადარჩენილ მეზღვაურებს ჰგვანან,რომლებიც დანისლული ზღვის ზედაპირზე დაცურავენ.ამ ნისლიდანაც მოჩანს ტრიუმფალური თაღი,რომლისკენაც…

სახლი მინდა ასეთი....

ჭიშკარი მინდა ასეთი...

ასეთი შემოსასვლელი რომ ჰქონდეს სახლში....მინდა....

ასეთი საძინებელი მინდა....

წინდები და ჭიქა მინდა ასეთი სახლში... : )))…

უზომოდ დაღლილ თვალებს ვახელ... თავიდან მიჭირს, თითქოს ქუთუთოებს რაღაც აწევს ზემოდან და თვალის გახელის საშუალებას არ მაძლევს. ცოტა ხანში, უკვე გახელილი თვალებით სრულიად უცხო სამყაროს ვუყურებ და მგონია, რომ ისევ მძინავს. ირგვლივ მხოლოდ სიცივეა...თეთრი, პირგამეხებული კედლები, რკინის, ჭრიალა საწოლები...უცნაური აპარატები... ჰაერში არასასიამოვნო, სინესტის და წამლების სუნი დგას... სულ მარტო ვარ... აღარც სითბოა, აღარც ის მოსიყვარულე ხმა,…

      ყოველთვის როცა საათის ისრებს გავცქერი, ვფიქრობ, რა ჩქარა გადის დრო... წამის დაფიქსირებას ვერც კი ასწრებ, ისე ენაცვლება მეორე წამი პირველს და ასე უსასრულოდ.... დრო გადის და ტენდენციებიც იცვლება. ვიცვლები "მე" და სამყარო ჩემს გარშემო. ამ ახალ სამყაროში კი ჩნდება არა ერთი "შენ", რომლებიც ჩემს "მეს" უკავშირდება და ერთად ვიღებთ ახალ ცნებას - "ჩვენ", რომელიც იმაზე მეტია ვიდრე "მე" და "შენ" ცალცალკე აღებული.... მე და შენ(არა ერთი შენ) ანუ ჩვენ -…

      უკვე წამოზრდილებო... გაიხსენეთ რამდენჯერ გაგღიმებიათ არცთუისეუფროსებისგან ნათქვამ სიტყვებზე - როგორ გაზრდილხარ, რამხელა ხარ ბიჭო, როგორ დაქალებულხარ გოგო და ა.შ.

      მაგრამ გუშინ ისე მოხდა რომ ყველა ეს ფრაზა ენის წვერზე მედგა, მაგრამ წარმოთქმას ვერ ვახერხებდი...

      დავდიოდი სახლში გაოცებული - ესენი ისინი არ არიან, ყველას ერთად რომ ვეჭიდავებოდი, ვაბურთავებდი, ვეთამაშებოდი? ვატყუებდი, როგორც…

      ბოროტება არ არსებობს. ბოროტება არის იგივე რაც სიბნელე და სიცივე. ბოროტება ღმერთის ნაკლებობაა ადამიანში. სიტყვა იმის გამომხატველი რომ ადამიანმა ღმერთის რწმენა დაკარგა. ბოროტება არაა რწმენა და სიყვარული, რაც არსებობს როგორც სითბო და სინათლე. იგი რეზულტატია იმისა, რომ ადამიანის გულში ღმერთის სიყვარულისა და რწმენის ნაკლებობა. იგი მოდის მაშინ როცა არაა ღმერთი, როგორც სიცივე მოდის როცა ქრება სითბო და მოდის სიბნელე როცა არ არის…

      რა მოგივიდა, ტრიფონ, ხომ ხედავ ვაღებ! - მარგალიტა კართან მივიდა, აგრუხუნდა ურდული, კარი გაიღო და ერთაოზის აბურძგნული თავი გამოჩნდა.

      - დაე, დაიმსხვრეს ქნარი, ჰანგი მუდამ იჟღერებს, მარგალიტა! - ამ სიტყვებით შემოიჭრა ერთაოზი ოთახში.

      - ახლა მიტირეთ რუსულათ! - ლიმნის ხისკენ გაქანდა მარგალიტა.

      - ვერ მიცანი? ერთაოზი ვარ! - ხელები გაშალა ლტოლვილმა, შენი ერთაოზი.

      - გავიდა მერე ათი წელი? - შიშით…

სულაც არ მინდოდა მაინც გამახსენა.

წვიმა არ მინდოდა ზეცამ დამასველა.

ნიავი მინდოდა და ქარი დაქროდა

ყიდვა მინდოდა და ჯიბეში რა მქონდა

სითბო მინდოდა და ზამთარი მათოვდა.

როდესაც მციოდა არავინ მათბობდა.

ღამე მინდოდა და უცბათ თენდებოდა

წუთი მინდოდა და წამათ გრძელდებოდა,

მეტირებოდა და ცრემლი გამქრალიყო

ფხიზელს ვეძებდიდა ყველა დამთვრალიყო.

კეთილს ვეძებდიდა ვპოულობდი ბოროტს

წინ მივდიოდი და სულ…