რეალურად სამყარო უფრო ღრმა რაის ვიდრე რომელიმე ჩვენგანი წარმოიდგეს.. მაგრამ ამ სიღრმის მიუხედავაად მაინც გსუურს ზედაპირზე იტივტივო გსუურს გაექცე და მიაღწიო ბედნიერებას და რაში მდგომარეობს თავად ბედნიერება? _განცდა წუთიერი თუ უბრალოდ მოგონებებით ტკბობა, გასცქერი შენს გავლილ ცხოვრებას და ხვდები რომ არაფერი შეგიქმნია ღირებული მეორე წუთში სიკვდილი ნიშნავს შენს გაქრობას…

სიცივეში და სიმარტოვეში ამოსული იასამნების სუნი ათრობდა გზაზე მომავალს... აზრები გზას უბნელებდნენ, გონებაში გაჭრილი ფიქრები ათასგვარ ფერთა გამას ქმნიდნენ, მხოლოდ სევდა იყო განცალკევეებით. შავთეთ სამყაროში გაბატონებული. რომელიც ვერ შერეოდა და იჯდა ნაცრისფერ წყვდიადში....... ფიქრები. აზრად ქცეული. რეალობაში მოყვანილი. უმეტესად შემცბარი და უმეტეს შემთხვევაში ამპარტავნული.....
აზრები.... ფიქრები.... ადამიანებიის ხშირი დამღუპველები.............

ხანგძლივი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა მამა გიორგი ბასილაძე. ''მე არც წმინდანი ვარ და არც სალოსი. ერთი უბრალო ადამიანი ვარ... სული ღმერთს ეკუთვნის და მარადიულობისაკენ მიისწრაფვის, რაც მოსახდენია, მოხდება - ჩვენ სიკვდილს ვერც გადავწევთ და ვერც დავაჩქარებთ ''

„ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე,…

და ბოოლოოს ჩემი საყვარელი სურათი....

      გაიღიმე, კიდევ ერთხელ გაუღიმე დაბღვერილ არემარეს, მერე რა რომ წვიმს ეს ხომ ცრემლია წვიმად მოსული ჩვენთან, გინახავს შენ ატმის ყვავილი, მიუსაფარი, ნიავი რომ აქანებს და მაინც მაგრადაა ჩაფრენილი ტოოტს?? უყვარს ატმის ყვავილსაც უყვარს ტირილი, მიწასაც უყვარს, თითქოს ნუგეშია მისთვის მხოლოდ ცას არ უყვარს ტირილი ურჩევია მზის ჩასვლისას ხატოს... ხატოს ფერებით გატაცებით შეუჩერებლივ, მაგრამ ატირებენ ცას... არ აცლიან ხატვას... იცი მეც მიყვარს წვიმა…

გააგრძელე კრეატივი >> http://www.qwelly.com/კრეატიული…

„თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის…

იციი რა არის ღრმა_ თუნდ სანაპირო

თავბრუდასხმული ფანტელთა ცეკვა

ან გახიზნული ალერსი ნაზი

თავგამოდებით ეცემა ეშმა....

იცი რა არის ცოდვათა ნდომა

აგიკლებს ბილწი როგორც კანკალი

გინდა ადიდო მაგრამ ვერ ხვდები

ჭეშმარიტების თუნდ დასაწყისიიის

იციი რა არის მორევი ნაგვის

ყოველდღიურად ვეცემით ყველა

ან განდიდება უხეში შავი

აქააც დაგვიბყრობს უშვერი აზრით

მაგრამ ვერ ვხვდებით თუნდ ჭეშმარიტის

საწყის ეტაპებს როგორ…

რაღაცნაირ სამყაროში ჩვენი უსუუსურობის  საშინელი კვნესა ისმის.. ეს არნიშნავს დამარცხებას ეს არ ნიშნავს კვდომის სურვილს ეს სრული სიცარიელეა ჩვენით გამეფებული და ადრტვინებული...  აყოლიებული ფერად-ფერადაად გადაღებილი და მაინც სიშავეში გახვეული... არა იმიტომ რომ ის შავია არაამედ იმიტომ რომ ჩვენ გავაშავეთ და მერეე ათასგვარი ფერით ვცდილობთ მის გადასხვაფერებას... მოვახერხებთ…

გადიიან დღეებიი და მევხვდებიი.. როგოორ გეკარგებიით.. როგოორ უფერუულდები და როგოორ ვქრებიი... სიიცოოცხლიი სხალიისი .. განაწყენეებული ამ ცხოვრებაზე ვზიივარ და ვფიიქროობ რა კარგიი იქნებოოდა რომ დასრუულებუულიყოო... ჰ აჰაა იქნებ ისიიც მითხრათ როომ არ შეიძლება მაგრამ რომ მეფიიქრება?? განა თავად არ ვიიცი რომ სიცოოცხლე უდიიდესი საჩუქარიია??? განა თავად არ ვიიციი როოგორ უნდა ვიიცხოოვროო??? მაგრამ აი აქ გუულშიი ტკივილი რომ ფეთქავს და ვერ უძლეებს??? მაინტერეესეებს ეს რატოომ ხდება?? რატოომ ვაგეებთ…