ავტორი: თამუნა ჭყოიძე

ვადაგასული  ავეჯივით  ვდგავარ  დამტვერილი,

შენი  დანის  კვალი  ისევ  ამჩნევია  ჩემს  გულს.

შეხედე  როგორ  ვარ  დაკეტილი

შენ  რომ  წაიღე  იმ  გასაღებს  დავეძებ  ამ  წუთს...…

სვეტიცხოვლის მღვდელთმსახური დეკანოზი სერაფიმე დანელია:

"ენას ძვალი არა აქვსო" ძველთაგან თქმულა... ენისათვის ძვლის უქონლობის ეს სასიხარულო ფაქტი, ვინ იცის რამდენჯერ გამხდარა მწუხარების და უბედურების მიზეზი... დღეს კი ვითარება ისე წავიდა, თუკი ადრე უძვლო ენა და უკონტროლო გონება მეტად შეზღუდულ სივრცეში ახერხებდა თავის დამანგრეველ მოქმედებას, დღეს…

ერთხელ ვკითხე ყვავილს, ჩიტს და ადამიანს, რა არის სიყვარულითქო?! ..... ყვავილი აყვავდა , ჩიტი აჭიკჭიკდა და ადამიანი ატირდა!... გ ი ყ ვ ა რ დ ე თ ! თუ გსურთ შეხედოთ სამყაროს ბედნიერებით აღსავსე ცრემლიანი თვალებით!!

მეგობრებო, ყურადღება ყურადღება!!!!!!

ამ რამდენიმე წამის წინ მეგობარმა ძალიან საინტერესო და კარგი იდეა შემომთავაზა "წარმოიდგინეთ, მიდიხართ სახლში ან თუნდაც სეირნობთ მარტო/მეგობრებთან ერთად და სადღაც მაგალითად რომელიმე პარკში სკამზე ხედავთ საჩუქარს, რომელსაც აწერია "ქარის მოტანილი საჩუქარი", მას აიღებთ რადგან ეს თქვენი საჩუქარია, გემახსოვრებათ მთელი ცხოვრება და არ გეცოდინებათ იმის ვინაობა ვინც ეს გაჩუქათ (შესაძლოა მომავალში…

       "უნაყოფო ლეღვის ხის" იგავს როგორც მრავალ სხვა იგავს, წმინდა სახარებაში აქვს წინამავალი ნაწილი, რომლის გათვალისწინება აუცილებელია, ამ იგავში უფალი იესო ორ მნიშვნელოვან თემას ავითარებს: სინანულს, ღვთის მოთმინებისა და სულგრძელობის თემებს. ბოლოს სულგრძელობის თემას მიერთვის უფლისმიერი გაფრთხილება სამართლიანი სამსჯავროს გამო - ეს გაფრთხილება მიემართება მათ, ვინც ბოროტდ გამოსცდის ღვთის მოთმინებას, ღვთის სამსჯავროს დაყოვნებით…

"...არსობდეთ იმდენად უბრალო არსობით,
რომ ფულის სუნზეც კი მთელს ტანზე გაყრიდეთ..
აკეთეთ სიკეთე ათასჯერ ასობით,
სანამ ცა სულიერს ხორცისგან გაგყრიდეთ."
ბ. კოლხიტაშვილი

ავტორი: თამარ ჭყოიძე

არ იცი

შენ  ჩემი  თვალების  ფერიც  კი  არ  იცი,

არ  იცი  რა  მწყინს  და  არ  იცი  რა  მართობს.

ჩაწნული …

As to not come across as complete monsters in this scenario, the ESEA said they’ll set the money into their prize pool for approaching competitions. They’ve also presented a free of charge thirty day period to all their subscribers, even the types not impacted by their dumb Bitcoin transfer. That’s a wonderful gesture, but it’s not adequate for the man with a fried graphics card. He points out that a free thirty day period is worthless when he’s on the hook for a new higher-end graphics…

ერთ-ერთ ლიტერატურულ ბლოგზე ვიპოვე, მომეწონა და მინდა გაგიზიაროთ.

       "სიყვარული ჩვენი ცხოვრების ხატია: ერთიც და მეორეც ერთნაირად ემორჩილებიან ბედის ორომტრიალს, გარდატეხებსა და ცვალებადობას. მათი ახალგაზრდობა სიხარულით და იმედითაა აღსავსე: სიყმაწვილის ბედნიერება სიყვარულის ბედნიერების ტოლფასია (სიყმაწვილე ისეთსავე ბედნიერებს გვანიჭებს, როგორსაც სიყვარული). ესოდენ სასიამოვნო…

   აქამდე ისე მოვედი, არასოდეს ზედმეტად არაფერი მომდომებია. პრეტენზიული და განებივრებული არასოდეს ვყოფილვარ. ყოველთვის ვჯერდებოდი იმას, რაც მქონდა და ბედნიერი ვიყავი. მოკლედ, მე ვიყავი ბავშვი ზედმეტი სურვილების გარეშე.

     ამ ბოლო დროს  "რაღაც რაღაცეები" ვისწავლე და ვფიქრობ, ჩემთვის სასარგებლო. თითქოს ცხოვრებამ  "რაღაცეები" დამანახა და მასწავლა. შეიძლება ითქვას, გამოცდილება მივიღე. აქამდე ბავშვი მერქვა. ჩემი აზრით,…

ხანდახან როგორ გტკივა, როგორ გეშინია... გინდა გამოხატო, დაწერო ან თქვა, მაგრამ როცა ამ ყველაფერის სიტყვებად გადაქცევას ცდილობ, ხვდები რა სისულელეაა, არცერთი არცერთი სიტყვა ახლოსაც კი არ არის იმასთან, რასაც გრძნობ... ამიტომ მე ყოველთვის სიჩუმეს ვირჩევ, იქ ყველაფერი ეტევა ... )))

  ეს წერილი თვრამეტისას წააკითხეთ თქვენს ბალღებს!



  ჩემო პატარა ბატონებო და ქალბატონებო!

  ბატონობით…

"ო! ღმერთო, ისმინე ვედრება ჩემი!"

 უკაცრავად, მაპატიეთ სითავხედე,

ვხედავ ჩქარობთ მაგრამ უნდა დაგაყოვნოთ,

ვერ მიცანით ვერც ვერაფრით მიგახვედრეთ?

თქვენი ხსოვნის ნაწილი ვარ ქალბატონო.

რატომ შეკრთით? ღაწვებს ფერი დაჰკრავს თეთრი,

ნუთუ ისევ ძველი გრძნობა კვლავ ბატონობს?!

გამოცვლილხართ, თუმც თვალები ძველებურად,

მიამიტი შეგრჩენიათ ქალბატონო.

როგორა ვარ, რას ვაკეთებ? რად არ მკითხავთ?!

ცოლიც მყავს და შვილიც უნდა გავათხოვო,

დღეს ყველაფერს ერთად…

როცა სადღაც გელიან, შენ კი დაბრუნება არ გინდა...

როცა ბუნებრივი საცდელი ლაბორატორიაა შენი სამყოფელი...

როცა რეალობის პერმანენტული ნგრევის რეჟიმში გიწევს ცხოვრება...

როცა შენ უნდა შეიგრძნო “პატარა სიკვდილი” რომ გაიხედო გალიასავით შემორტყმული კვერცხის ცილის იქით...…

✿✿✿✿✿

       დედაზე მე ისეთი რა უნდა ვთქვა, მაგრამ ჩემი მოსაყოლი მაინც უნდა მოვყვე.

       შარშან, გვიან შემოდგომაზე, ნოემბერში, ჩემს სოფელში ჩავედი. დამხვდა საცოდავი დედაჩემი -თითებდამჭკნარი, მაჯებდაწვრილებული. მაინც მიღიმოდა და მეუბნებოდა: - ხან ვწევარ, შვილო, ხან, აი, ასე დავრაცრაცებო.…

რადგან ჩვენს შორის

შუამავლად

ისევ თოვლია,

გზას გავკვალავ და

თუნდაც, თოვლის

დედოფლად გნახავ,

სულაც არ მინდა,

გაფასებდე

მხოლოდ შორიდან,

როგორც მხატვარი

მის ერთადერთ,

უბადლო ნახატს...

შენ არ გეცმება

იისფერი

კაბა მუხლამდე,

მაგრამ ჩემს სურვილს

არ დავატან

ძალას სრულებით,

მინდა, ვიხილო,

ცას სინაზეს

როგორ…