ვზივარ ჩემთვის, "არა-ნორმალურად"

(იმიტომ, რომ ჩემნაირებისთვის

"ნორმალურობა" მოსაბეზრებელია)

ფანჯარაზე ფეხებშემოწყობილი,

და რომელიღაც წერტილში

ჩემს ცხოვრებას ვუყურებ...

ოთახში ყველა სხივი იმარხება...…

                          (ზოგჯერ ყველაფერი ისე არ ხდება ჩვენ რომ გვინდა)  

   ასე მგონია, რომ შენც აქ ხარ და ეს უფრო მაძლევს იმის ძალას რომ გასაკეთებელი გავაკეთო და წინ გადავდგა ნაბიჯი... შენს ღიმილს რომ შევხედო ალბათ მომაჯადოვებს და ისე დამიჭერს რომ აქედან წასვლა არც მომინდება. ასე რომ მხოლოდ შემიძლია წარმოვიდგინო როგორ იღიმი და წარმოსახვაშიც ისეთი ლამაზი ხარ, რომ ვერ ვბედავ იქ წასვლას. მეშინია იმის რომ ვერასდროს გიხილავ…

შესავალს გავაკეთებ, ეს ეძღვნება მას, ვინც უკვე გვერდში აღარ მყავს. აქ კი სრულიად გულახდილი ვარ და ყველაფერი…

      გავათავე.... მოვრჩი და მინდა ზებულონზე ვისაუბრო, არ ვიცი როგორ დავიწყო.. დავიწყებ და დამეწერინება. მიჭირს ამ ტრაგიკულ გმირზე საუბარი. ზებულონი გახლავთ მთავარი პერსონაჟი რომანში. მის ცხოვრებას ბედისწერა განაგებდა. თავიდან ყველაფერი კარგად დაიწყო, ლაღი ტკბილი ბავშვობა ქონდა, სწავლის გაგრძელებას აპირებდა, როგორც იოველ ბატონიშვილმა თქვა,…

ხდება ხოლმე ასეც...

განვლილი ცხოვრება სიზმარში ნანახი

კადრებივით რომ გიტრიალებს თავში...

....

წუხელ,

ისევ არ ამინთია შუქი ოთახში,

საწოლზე ვიდევი და უხმოდ ვსუნთქავდი

მისი თვალების-ფერ…

ვწევარ ღამისფერი ჩრდილებით

სავსე ოთახში

ნეკნებში გაჩხერილი მოგონებებით

და სუნთქვა მიჭირს...

მე, ისევ ვწერ

შენზე...

როცა ვიცი,

რომ ამ სტრიქონებს წაიკითხავენ…

ჩემი სულის ჯგუფს

ჰქვია არაამქვეყნიური...

ვენებში

სისხლის მაგივრად, მოძრაობს

აბსურდი სიგიჟის დანამატებით...

ანუ, მივეკუთვნები

ადამიანების ცალეულ სახეობას...

ჩვენ,…

       მომენტი, როცა ყველაფერი იცვლება ერთგვარი გაურკვევლობის, მოლოდინებისა და იმედების ნაკრებია. ზოგადად ყველანი ყოველდღიურად განვიცდით ცვილებებს, თუმცა ამას ვერ ვამჩნევთ, ისევე, როგორც დედა ვერ ამჩნევს, როგორ იზრდება შვილი თვალსა და ხელს შუა. გადის დრო და ის უკვე ზრდარულია... თუმცა არის დროება, როცა ცვლილებების ქარს გუმანით გრძნობ. მაშინ ცვლილებებს ან ახორციელებ, ან იძუელბული ხარ განახორციელო...

      ყოველთვის…

თვალები ჰქონა.. ოჰ, როგორ გითხრა, მწვანე, ჩამუქებული, უსიცოცხლო და სხივმოკლებული. ადრე ისე უციმციმებდა, სიცოცხლის ნაპერწკლებს ისვრიდა. სახე მუდამ ნათელი და მომღიმარი ქონდა.. ახლა აღარც იღიმის. თვალებში სევდა ჩაუსახლდა.…

       რა  დრო  გასულა  ამხელა ცას კვლავ გადუარა  მზემ , და ჩავიდა  კიდევ ერთხელ (თუ სამუდამოდ? ) ვიცოდე  მაინც , უსასრულო  თვალსატყუარი.გალაქტიკათა ოკეანევ ( მითხარი უარი ან დასტურმყავი !) ისმენ თუ  არა  ჩემი უძირო ღამის მონოლოგს?! შენ  კვლავ  საოცარი  ხარ საოცარი, ეს დაეჭვება  შემზარავი შენი  მიწყალობე , ვით  ქარი სანთლებს დათოვლილ დღეებს გულგრილად მიქრობ შენს წიაღ მღოღავ უხილავ მიკრობს და  ეს   უმთვარო ღამეებიც ასე წყვალობენ ... მე კვლავ  ვეცემი მაგრამ…

სულ ტყუილია,

რომ ამბობენ,

ვარსკვლავები

მხოლოდ ცაში ციმციმებენო...

მე გუშინ გოგო ვნახე,

განათებული სახით მოდიოდა და

ეღიმებოდა...

ცის მაგივრად,…

      ხანდახან ადამიაში რაღაც გამოუთქველი,  დაუწერელი გრძნობა გამოძვრება ხოლმე. ეს გრძნობა წამიერი და წუთიერია, მოვა "გამაგიჟებს" და მერე ისევ მიდის. არ ვიცი საიდან მოდის, და არც ის ვიცი მერე სად მიდის ხოლმე, მთავარი ისაა რომ მოდის. მაშინ ყველა მიყვარს, ყველაფერი მიხარია და ვთვლი, რომ ყველაფრის მიუხედავად ცხოვრება მშვენიერია! თითქოს ეს…

       ორგანოების გადანერგვაზე ყველას სხვადასხვა აზრი აქვს, მე რიგ შემთხვევებში ვეთანხმები ორგანოების გადანერგვას მაგრამ ამ თემაზე ფიქრისას შეუსბამობებსაც ვაწყდები ჩემი აზრით ორგანოების გადანერგვა მისაღებია როდესაც ეს უკანასკნელი სიცოცხლის შენარჩუნებას გულისხმობს, კატეგორიულად არ  ვეთანხმები სასქესო ორგანოების და ჯირკვლების გადანერგვას, როცა ეს კონკრეტული ადამიანების სურვილით ხდება საპირისპირო სქესად ქცევის მიზნით, მაგრამ შეიძლება კონკრეტული გამონაკლისების დაშვებაც.…

      21–ე საუკუნეში აბორტები ძალიან გავრცელებულია. აბორტები ძირითადად არასრულწლოვნებშია გავრცელებული, ამის მიზეზი კი ინფორმაციის არცოდნაა. აბორტი იგივე დანაშაულია რაც ადამიანის მოკვლა, რადგან ბავშვის სული უკვე არსებობს, მაგრამ აბორტები ზოგჯერ საჭიროცაა რადგან აბორტის არგაკეთების გამო შეიძლება მშობიარე გარდაიცვალოს, ასევე საჭიროა აბორტი იმ შემთხვევაშიც თუ ბავშვი ვერ ვითარდება მუცლად ყოფნის დროს და რაიმე ორგანო რჩება განუვითარებელი.