ხანდახან როგორ გტკივა, როგორ გეშინია... გინდა გამოხატო, დაწერო ან თქვა, მაგრამ როცა ამ ყველაფერის სიტყვებად გადაქცევას ცდილობ, ხვდები რა სისულელეაა, არცერთი არცერთი სიტყვა ახლოსაც კი არ არის იმასთან, რასაც გრძნობ... ამიტომ მე ყოველთვის სიჩუმეს ვირჩევ, იქ ყველაფერი ეტევა ... )))

  ეს წერილი თვრამეტისას წააკითხეთ თქვენს ბალღებს!



  ჩემო პატარა ბატონებო და ქალბატონებო!

  ბატონობით…

"ო! ღმერთო, ისმინე ვედრება ჩემი!"

 უკაცრავად, მაპატიეთ სითავხედე,

ვხედავ ჩქარობთ მაგრამ უნდა დაგაყოვნოთ,

ვერ მიცანით ვერც ვერაფრით მიგახვედრეთ?

თქვენი ხსოვნის ნაწილი ვარ ქალბატონო.

რატომ შეკრთით? ღაწვებს ფერი დაჰკრავს თეთრი,

ნუთუ ისევ ძველი გრძნობა კვლავ ბატონობს?!

გამოცვლილხართ, თუმც თვალები ძველებურად,

მიამიტი შეგრჩენიათ ქალბატონო.

როგორა ვარ, რას ვაკეთებ? რად არ მკითხავთ?!

ცოლიც მყავს და შვილიც უნდა გავათხოვო,

დღეს ყველაფერს ერთად…

როცა სადღაც გელიან, შენ კი დაბრუნება არ გინდა...

როცა ბუნებრივი საცდელი ლაბორატორიაა შენი სამყოფელი...

როცა რეალობის პერმანენტული ნგრევის რეჟიმში გიწევს ცხოვრება...

როცა შენ უნდა შეიგრძნო “პატარა სიკვდილი” რომ გაიხედო გალიასავით შემორტყმული კვერცხის ცილის იქით...…

✿✿✿✿✿

       დედაზე მე ისეთი რა უნდა ვთქვა, მაგრამ ჩემი მოსაყოლი მაინც უნდა მოვყვე.

       შარშან, გვიან შემოდგომაზე, ნოემბერში, ჩემს სოფელში ჩავედი. დამხვდა საცოდავი დედაჩემი -თითებდამჭკნარი, მაჯებდაწვრილებული. მაინც მიღიმოდა და მეუბნებოდა: - ხან ვწევარ, შვილო, ხან, აი, ასე დავრაცრაცებო.…

რადგან ჩვენს შორის

შუამავლად

ისევ თოვლია,

გზას გავკვალავ და

თუნდაც, თოვლის

დედოფლად გნახავ,

სულაც არ მინდა,

გაფასებდე

მხოლოდ შორიდან,

როგორც მხატვარი

მის ერთადერთ,

უბადლო ნახატს...

შენ არ გეცმება

იისფერი

კაბა მუხლამდე,

მაგრამ ჩემს სურვილს

არ დავატან

ძალას სრულებით,

მინდა, ვიხილო,

ცას სინაზეს

როგორ…

თამარ ციციშვილი

თამარ ციციშვილი დაიბადა 1908 წლის 19 დეკემბერს ქ. თბილისში. 1925 წელს დაამთავრა თბილისის მე-8 ქალთა სკოლა. 1930 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, პარალელურად კონსერვატორიის საფორტეპიანო განყოფილება. 1932-1935 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო…

არ მსურს იქ სიცოცხლე, სადაც სიყვარული მხოლოდ წამიერი არის აგონია.

არც იქ სიყვარული, სადაც სულს სიცოცხლე, მა-მარადიული გრძნობა არ ჰგონია.

სადაც ოცნებები, მწარე რეალობის ცეცხლში ნაცრდებიან.

სადაც ვარსკვლავები ჭექა-ქუხილისას, იმალებიან და ცაზე არ…

თავი I - გველის სიბრძნე

ის, რომ ის ის არის,

ის, რომ შენ შენა ხარ,

ის , რომ მე მე მქვია,

ნეტავ არ მენახა!

არა, მე არა ვარ,

საშიში ურჩხული

და ამას არ უნდა 

ბევრის თქმა, ჩურჩული.

ნეტავი რა არის

ჩემთვის უმთავრესი?

მე ლექსის მთლელი ვარ?

კალამი სალესი?

ნეტავი ვინა ვარ?

ან თუ ვარ საეთოდ?

ადვილი არ არის

ამ ფიქრით გაერთო.

მაგრამ ამ დროისთვის,

ვარ ძლიერ დაღლილი

და ძილი მწყურია,

მშვიდი და ადვილი.

ზოლია გამყოფი,

ჯდომის და…

გაყინულ ხელებს, ვერვინ ვერ ათბობს,

მე ფანტელ-ფანტელ ისევ დამათოვს.

სიმკაცრე ზამთრის , ისევ ნავარდობს 

ლამპიონი კი გზაზე მდარაჯობს . . . 



გარეთ გამოხვალ? ხელი ჩამკიდე.

წავიდეთ ერთად , მტკვრის იმ ნაპირზე. 

დათოვლილ სახლებზე ბევრი ვიცინოთ…

"სიყვარულს არ შეუძლია არავის სიძულვილი, არავის განსჯა, დაჩაგვრა, წყევლა, არც ზიზღი და წყენა. ეს ეხება, როგორც მართალთ ასევე ცოდვილთ, უცხოს და თვისტომს, უწმინდურსა და გარყვნილს. პირიქით მას სწორედ ცოდვილთა, უძლურთა და დაცემულთა სულების წყლულები უფრო ადარდებს და სტკივა, იგლოვს და განიცდის მათთვის, თანაუგრძნობს მათ ბევრად უფრო მეტად ვიდრე კეთილთა და მართალთ. ამის მაგალითი თავად ქრისტეა, რომელიც თავადპოულობდა ცოდვილსა და დაცემულს, შედიოდა მის სახლში, ჭამდა და სვამდა მასთან ერთად. გვიჩვენებდა რა,…

რატომ გგონია წყალს არ შავასმევ

წყაროზე ჩასულ ჭაბუკს,

წყალსაც დალევს და თუ ამოვარდა

გაუმკლავდება ქარბუქს.

დაგეხმარები თუკი გწადია,…

რომელია ...

–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

ულამაზესი დღე? - დღევანდელი

უმარტივესი? - შეცდომა

უდიდესი წინააღმდეგობა? - შიში

უარესი ცდომილება? - ფარ-ხმლის დაყრა

ყველა ბოროტების მიზეზი? - ეგოიზმი…

თამარ აბაკელია

1.09.1905 – 14.05.1953

მოქანდაკე, გრაფიკოსი, კინოსა და თეატრის მხატვარი

თამარ აბაკელია დაიბადა…

შენი ფანჯრის სარკმლიდან



დნება ვნება სიცივის,



გაყინული ფიქრებით,



სურათები მიცინის.



ნება-ნება მიწა ცას,



ალაგ-ალაგ მიბარებს,



გულიანი ღიმილი…



ალბათ გამომიდარებს.



გაყინული წვეთები



მარგალიტად ქცეული,



ალბათ დილის ნამია,



დროში გამოქცეული.



ზამთრისფერმა გრძნობებმა,



მიწის თოვლი მახურა,…