მღელვარეა ზღვა... დუმილით შემომცქერიან ლურჯი ზღვის ტალღები. ირგვლივ სიჩუმეა... სიცარიელე. ქვის ლოდზე მჯდომი ფიქრებში ვარ გართული. უცებ ვდგები და მივდივარ... მივუყვები ზღვის უკაცრიელ ნაპირს. მინდა წავიდე შორს, სადაც ვერავინ მომძებნის და ვიქნები ჩემთვის, ჩემს ფიქრებთან და ოცნებებთან განმარტოვებული. მივდივარ და უცებ ხმა მესმის: "გააგრძელე გზა, იარე და სიყვარულს იპოვი." ვისი ხმა იყო?! ნუთუ თვით ღმერთმა ჩამომძახა ზეციდან. და კვლავ…

- უფალო მისმენ?

- გისმენ

- დაჩოქილი გთხოვ მომეცი ძალა,

მომეცი ძალა, რომ გავუმკლავდე,

ამ დიდ სიყვარულს გულში რომ ვმალავ,

გული სწრაფად ძგერს უფალო გესმის?

გული რომ მტკივა რატომ არ მშველი?

ღმერთო, მომხედე სული მიკვდება,

ტანჯვით რომ ვკვდები ნუთუ არ გესმის?

ღმერთო, ვერ გხედავ, სადა ხარ ნეტა?

თვალთ დამიბნელდა, უფალო, ვკვდები?

სიყვარული მკლავს…

      ხშირად მაფიქრებენ ადამიანები დიდი ცოდნით, ცხოვრებისეული გამოცდილებით და თავიანთი ყოველდღიურობით. რას ნიშნავს ცხოვრობდე თანამედროვე სამყაროში? ესაა იცხოვრო ინფორმაციის ნაკადის ქვეშ, სადაც ყოველდღიურად, შენგან დამოუკიდებლადაც კი უსარგებლო და ხანდახან სასარგებლო ინფორმაციის მთელი ოკეანე გეღვრება თავზე, მაგრამ ამის მიუხედავად, ადამიაინები მაინც დადიან კონკრეტულ ადგილებში სწავლის მისაღებად, ცოდნის დასაგროვებლად.…

      ერთი კითხვა მაწუხებს მთელი დღეა. არ ვიცი, აქამდე არ მიფიქრია, რატომ არის დაბადების დღე დღესასწაულთან დაკავშირებული? რატომ ვზეიმობთ ან გვიხარია ჩვენი დაბადების დღე? სანამ პატარა ხარ საჩუქრები გახარებს შესაძლოა, ტორტი და ა.შ. მოკლედ, ირგვლივ სამყაროს ვერ ამჩნევ, მაგრამ რეალურად იბადები ამ ქვეყნად ტანჯვისთვის, ტკივილისთვის, ბრძოლისთვის, თავის შენახვისა და გატანისთვის.

      ასეც თუ ისეც, მაინც გვიხარია დაბადების დღე, ზოგჯერ საკუთარზე…

     ღრუბლიანი და ცოტა წვიმიანი საღამოა. ტაძარი დიდია, მრევლი მცირე. იმდენად მცირე, რომ არა მგალობლები და მსახურებაში მონაწილე მღვდელ-დიაკონ-მორჩილ-სტიქაროსნები შეიძლება ვერც მონახოთ ვინმე სიტყვის გამცემი.

     დიაკვანი ამბობს დასაწყისისთვის განკუთვნილი ბოხი ხმით - აღსდეგინ...

     მგალობლები ცდილობენ ხმა აუწყონ და მერეც ასე გრძელდება, ცდილობენ უშეცდომოდ იგალობონ, ნოტებს თვალი გააყოლონ ანდა მეხსიერება…

     საქართველოში, წელს, 16-17 მაისს პირველად იდღესასწაულება აწყურის ყოვლადწმინდა ღმრთისმშობლის ხატის შემობრძანება თბილისში, ჩვენს დედაქალაქში. ამასთან დაკავშირებით მოეწყო სხვადასხვა ლოცვითი მსვლელობები. 16 მაისს, სვეტიცხოველში წირვა აღავლინეს სამთავისისა და კასპის ეპისკოპოსმა დამიანემ და წალკის ეპისკოპოსმა გრიგოლმა. დღის 2 საათისთვის, აწყურის ყოვლადწმინდა ღმრთისმშობლის ხატი ხელით გადააბრძანეს მცხეთის შემოსასვლელისკენ, შემდეგ კი ავტობუსებით და…

      ახლოვდება სამყაროს უდიდესი დღესასწაული - იესო ქრისტეს აღდგომა!

      ამ დღესასწაულს განსაკუთრებული ლიტურგია ახლავს თან, რომ აღარაფერი ვთქვათ იმ საოცარ განცდასა და მუხტზე ქრისტე აღსდგას გალობას რომ შემოაქვს თითოეული ჩვენგანის გულებში.

      ამ პოსტში მინდა შემოგთავაზოთ აღდგომის დღესასწაულის განგება, რომლიც მცირე კონსპექტად გარდავქმენით სპეციალურად ქველისთვის.

      კონსპექტი განკუთვნილია…