არ ვიცი რატომ გვწამს...

არ ვიცი რატომ გვიყვარს, რატომ გვძულს...

არ ვიცი რატომ გვეშინია სიკვდილის...

არ ვიცი ბოროტებაა მეტი თუ სიკეთე...

არ ვიცი ბოროტები არიან ადამიანები და ხანდახან სიკეთეს აკეთებენ თუ პირიქით...

არ ვიცი რატომ მალავენ ადამიანები საკუთარ "მეს" და ატარებენ ნიღბებს...

არ ვიცი რატომ შურთ...

არ ვიცი რატომ ნერვიულობენ იმაზე რაც სანერვიულო არაა...

არ ვიცი არსებობენ…

      პოსტი ეძღვნება ჩვენს პლანეტაზე მცხოვრებ ყველა ცხოველს. ხშირად შეიძლება ვაცნობიერებდეთ ადამიანი რამდენად სასტიკი, სულელი, თვითდაჯერებული, ქედმაღალი იყოს, რაც ძალიან სამწუხაროა. თუმცა სრულყოფილი არავინ არ არის, მაგრამ ცვლილებები ყოველთვის შესაძლებელია. არიან ადამიანები რომლებიც არასოდეს ეგუებიან ცხოველების ჩაგვრას და იბრძვიან ბუნების დასაცავად. პოსტში უარყოფილია ყოველგვარი ბოროტება ცხოველების მიმართ განხორციელებული.…

სიყალბემ დანაღმა ჰაერი, ღრუბელი შმორდება,

გრძნობ, რომ ერთნაირად გბეზრდება ძილიც და სიფხიზლეც,

დგახარ ფანჯარასთან, მაინც სულს უბერავ ცხოვრებას,

რომელსაც, აწ უკვე, იოლად გადაცვლი სიკვდილზე.

ცაა და არცაა. სიჩუმის ლეჩაქი ახურავთ

ბავშვობის ეზოში თამაშით გაცვეთილ ბილიკებს,

ჩეროდან ნაცნობი ღიმილი გიყურებს მაცდურად,

ადრე შენ უცქერდი იმ ღიმილს მაცდურად, პირიქით.

დროა... და ყველაფერს თავისი დაექვას…

      ძველი ტაძრის გაციებულ კედლებს როცა ვეხები, მთელი ჩემი დარდი, ტკივილი, ცოდვა, სიკეთე, თუ სიხარული, ერთგან იყრის თავს, სადაც ძალიან ხშირად უსიამოვნოდ მტკივა, ჩემი ცოდვების გამო გული მქნეჯნის, სინანულის ცრემლები თვალებს რომ მოაწვება და დედა ღვთისას ხატის დანახვის დროს, როგორ თბილად მომეგებებიან, შემომეხვევიან თბილი ხელები და ღვთისმშობელთან მისვლისთანავე, როგორ უმალ, მოსიყვარულედ ჩამიკრავს გულში, ხელები მეფერებიან და მეფერებიან... დედობრივი…

      ცხოვრების ხანმოკლეობის გამო ნუ დაველოდებით სასწაულების მოხდენას. რაში მდგომარეობს ბედნიერება? როდის ვეძებოთ იგი? ამაში ჩვენ უბედურება დაგვეხმარება. როდის იწყება მისი ძებნა? იქნებ ბავშვობაშივე, მაშინ როცა ჯერ კიდევ არ ვიცით, რომ უბედურებაც არსებობს ამქვეყნად... ბავშვობაში ვამბობთ: ბედნიერები ვიქნებით თუმცა სიმართლე სულ სხვაა. არ არსებობს უკეთესი დრო ბედნიერებისათვის, ვიდრე ეს დღე, ეს წუთი და ეს წამია.

      სიცოცხლე იმდენად ხანმოკლეა…

      კვირას, 28 ივნისს თბილისის სიონის ტაძრის მრევლმა მოილოცა ყინწვისისა და სარკინეთის მამათა მონასტრები, რომელთა ფოტოებსაც ქვემოთ გთავაზობთ.

      ყინწვისის წმინდა ნიკილოზის სახელობის ტაძარი მიეკუთვნება მე-12-13 საუკუნეთა მიჯნას, მისი სახელგანთქმული მოხატულობა - მე-13 და მე-15 საუკუნეებს. ყინწვისის ღვთისმშობლის სახელობის ტაძარიც აშენებული უნდა იყოს მე-12-13 საუკუნეთა მიჯნაზე, მოხატულობაც თითქმის იმავე დროისაა. მისი მხოლოდ საკურთხევლის…

      წიგნის წერა რთული პროცესია, სქელტანიანი თანამედროვე წიგნები ქართულ რეალობაში იშვიათად გვხვდება. საზოგადოების უმეტესი ნაწილი გადართულია სხვა სფეროებზე რასაც თითქმის მთელი დრო მიაქვს და კითხვისთვის დრო აღარ რჩებათ, მითუმეტეს წერისთვის, თუმცა მცირე ჩანახატებს და მოთხრობებს შევხვდებით დღესდღეობით. წიგნის წერისას გასათვალისწინებელია რამოდენიმე ფაქტორი, საიდან დაიწყოთ წერა, ან წიგნში ჩადებული აზრი მკითხველამდე სწორად და გასაგებად როგორ მიიტანოთ. ამ…

      სუბიექტური ჭეშმარიტებისთვის გამორჩეული ადგილია ბლოგოსფერო და ჩემი ბლოგიც არაერთხელ გამხდარა მსგავსი ჭეშმარიტებების ადგილი (შესაძლოა, ზოგჯერ ობიექტურობაზეც ჰქონია პრეტენზია (ვიცი ახლა დაეჭვებით ან გაბრაზებით იკითხავთ, რას ნიშნავს სუბიექტური ჭეშმარიტებაო, მითუმეტეს ჭეშმარიტებებიო და მართალიც იქნები - ჭეშმარიტება ან არის, ან არ არის! რა შუაშია აქ სუბიექტური და ობიექტური?)). მაგრამ მე მაინც მინდა, რა ამის პასუხია და ... ჩვენს…

      განათლების ახალი მინისტრი, საკმაოდ ენერგიული და ხმაურიანი აღმოჩნდა და მიუხედავად მრავალი მოწინაღმდეგისა, პირადად მე, ჯერ კიდევ მომწონს მისი პოზიციები თუ იდეები. სულ ბოლოს, მგონი დღეს, მინისტრს უთქვამს: "რატომ უნდა დავიმახსოვრო მე, მოსწავლემ, რომელ ქვეყანაში რა სასარგებლო წიაღისეულია, როცა არსებობს Google? პასუხი არის: არც რატომ". ატყდა ერთი აჟიოტაჟი, აბუჩად აგდება და გამასხარავება, ეს როგორ თქვაო, განათლების სისტემის აზრზე არ…

     საერთოდ თავისუფლების ობიექტური გაგება არ არსებობს. ეს მეტად ინდივიდუალური საკითხია. ის, რაც სხვისთვის თავისუფლებაა ჩემთვის შეიძლება სრულ შეზღუდულობად ჩაითვალოს. არ ვაპირებ ზოგადსაკაცობრიოდ განვიხილო რომელიმე ცნება (მითუმეტეს თავისუფლება) და არც იმას ვცდილობ ჩემი მსჯელობა მთელს ადამიანთა მოდგმას მოვარგო. მე მხოლოდ საკუთარი თავის შესახებ…

      "სწორედ ესაა ადამიანისთვის ადამიანი… შენ მარტო იყავი, სუსტი და უმწეო და ამიტომ შეგეშინდა. შენთვის ღამე იყო. ხომ ღამე იყო ამ ორიოდე წუთის წინ, ახლა კი, ჩემთან რომ ხარ, ახლა ხომ დღეა? სწორედ ესაა ადამიანისთვის ადამიანი..."

ადამიანი ადამიანისთვის დღეა...

      დარწმუნებული ვარ თქვენც მოგისმენიათ, თუ არ გითქვამთ კიდეც, რომ სიკეთე გადამდებია. არ ვიცი, ვის გადაედო ან ვინ გადასდო, მეტიც, სამყაროში ერთადერთი კეთილი კაცის ისტორია სულ სხვა რამეებს გვეუბნება და შესაბამისად, როგორც სხვა ბევრი ფრთოსანი და მოფარფატე ფრაზა, ესეც სადღაც, კოსმოსში გამოკიდებული მგონია, მაგრამ ცდად ღირს. ქველნი ვართ და მნიშვნელოვანიც მგონია ისეთ ქველობაზე ვისაუბროთ, რომელიც მაინცდამაინც კამერებისთვის არ შემდგარა და ვინაიდან თავად…

      14 აგვისტოს მარიამობის მარხვა იწყება. ეს მარხვა უძველესი დროიდან იღებს სათავეს.

      წმინდა სიმეონ თესალონიკელი ამბობს: "აგვისტოში მარხვა დაწესებულია ღვთის სიტყვის ლოგოსის დედის საპატივსაცემოდ, რომელმაც უწყოდა რა ჟამი თვისი განსვენებისა, იღვწოდა და მარხულობდა ჩვენთვის, თუმცა თავად მყოფი წმიდა და შეუმწიკვლელი, ამას არ საჭიროებდა. ის ლოცულობდა ჩვენთვის, როდესაც აპირებდა წუთისოფლიდან მარადისობაში…